Lulo de Hersfeld

Lulo (Lull ou Lul), nado contra 710 en Wessex, e finado o 16 de outubro de 786 en Hersfeld, coñecido como San Lulo de Hersfeld, foi o primeiro arcebispo permanente de Maguncia, sucedendo a San Bonifacio, e o primeiro abade da abadía beneditina de Hersfeld.

San Lulo de Hersfeld
Lullus statue hersfeld (cropped).jpg
Estatua de San Lulo de Hersfeld
Biografía
Nacementoca. 710 en Wessex
Pasamento16 de outubro de 786 en Abadía de Hersfeld
Proceso de canonización
Canonización7 de abril de 852
Veneración
Venerado/a enIgrexa Católica
Igrexas Orientais
Festividade16 de outubro

TraxectoriaEditar

Lulo foi monxe do mosteiro beneditino de Malmesbury en Wiltshire. Durante unha peregrinación a Roma en 737 encontrouse con Bonifacio e decidiu que se uniría ao seu traballo misionero no norte de Alemaña.

En 738 Lulo uniuse á orde beneditina e entrou no mosteiro de Fritzlar, fundado por Bonifacio en 732, onde o abade San Vigberto foi seu profesor. Diácono en 740, foi ordenado sacerdote por Bonifacio en 747.

En 752 foi nomeado bispo auxiliar ao servizo de Bonifacio. O mordomo de palacio Pipino de Heristal confirmouno un ano despois como bispo auxiliar de Maguncia e, en 754, foi nomeado arcebispo pola renuncia de Bonifacio.[1][2]

Lulo foi bispo de Maguncia e abade de Hersfeld desde 769 a 786 en unión persoal (e desde 782, arcebispo). En 775, Carlomagno elevou a Hersfeld a abadía imperial, dotándoa de donacións de terreos.[3]

Lulo converteuse no primeiro arcebispo regular de Maguncia cando o papa Hadrián I garantizoulle o palio en 781.

O arcebispo Lulo fixo trasladar os ósos de san Vigberto de Fritzlar a Hersfeld en 780, co que o mosteiro converteuse nun centro de peregrinación. En 782 vivían na abadía 150 monxes e posuía ao rededor de 1 050 hides de terreo.[3]

Desde 769 en adiante Lulo promoveu o establecemento do estilo carolinxio no mosteiroo da abadía de Hersfeld, que recibiu a protección de Carlomagno en 775.

O principal logro de Lulo foi a culminación da reforma de Bonifacio da igrexa dos francos e a conclusión con éxito da cristianización dos alemáns de Turinxia.

Pero, mentres que Bonifacio buscara un vínculo estreito con Roma, Lulo buscou un mellor entendemento cos reies francos.

Lulo morreu o 16 de outubro de 786 na abadía de Hersfeld en Bad Hersfeld, en cuxa igrexa foi enterrado. A lista de bens do Breviarium sancti Lulli fai inventario das posesións da abadía en tiempo de Lulo. A abadía de Hersfeld está en ruínas desde finais do século XVIII. Os alicerces da igrexa foron achados durante as escavacións levadas a cabo no século XX na ala sur do transepto das ruínas da abadía, pero mon se encotrou o nicho da tumba de Lulo.

Fue canonizado o 7 de abril de 852.

A Lullusfest celébrase en Hersfeld desde entón cada 16 de outubro, sendo a festividade local establecida máis antiga do mundo xermanófono.

NotasEditar

  1. Lulo como sucesor de Bonifacio en Enciclopedia Católica.
  2. "San Bonifacio, Arcebispo de Mentz, Apóstol de Alemaña e mártir" Arquivado 17 de maio de 2021 en Wayback Machine., Butler's Lives of the Saints
  3. 3,0 3,1 Oswald Hunter-Blair, Hersfeld en Charles Herbermann, ed. (1913): Catholic Encyclopedia. Nova York: Robert Appleton Compan.

Véxase taménEditar

Ligazóns externasEditar