Juan Bravo Murillo
Juan Bravo Murillo, nado en Fregenal de la Sierra o 24 de xuño de 1803 e finado en Madrid o 11 de febreiro de 1873, foi un político, xurista e economista español.
Juan Bravo Murillo | |
---|---|
![]() | |
Nacemento | 24 de xuño de 1803 |
Lugar de nacemento | Fregenal de la Sierra |
Falecemento | 11 de febreiro de 1873 |
Lugar de falecemento | Madrid |
Nacionalidade | España |
Alma máter | Universidade de Salamanca e Universidade de Sevilla |
Ocupación | político, avogado, economista e escritor |
Premios | Gran Cruz da Orden de Carlos lll |
[ editar datos en Wikidata ] | |

TraxectoriaEditar
Estudou leis nas Universidades de Salamanca e Sevilla onde se licenciou en 1825. Tras a morte de Fernando VII foi nomeado fiscal da Audiencia Provincial de Cádiz. Foi elixido para Deputado en 1837 e 1840 militando nas filas do Partido Moderado. Até ese momento a súa actividade política foi escasa debido a que as súas ideas reacionarias chocaran co espírito liberal do xeneral Espartero, Rexente durante a minoría de idade da Isabel II.
En 1847, durante a Década Moderada é nomeado Ministro de Xustiza por Carlos Martínez de Irujo, uníndose a Narváez que o nomeará máis tarde para a carteira de Facenda por primeira vez. Dende estes momentos asumirá diversos ministerios até que en 1850 é nomeado Presidente do Consello de Ministros, posto que volverá a ocupar de 1851 a 1852.
Os sucesos da revolución de 1848 levárono a redactar un proxecto de constitución de corte absolutista para eliminar o carácter liberal que, segundo o seu xuízo, tiña a constitución de 1845; pero é rexeitada e á chegada do Bienio Progresista vese obrigado a abandonar a política, aínda que ocasionalmente será Presidente do Congreso dos Deputados.
Reinado de Isabel II de España | ||
---|---|---|
Segue a: Ramón María Narváez |
Juan Bravo Murillo | Precede a: Federico Roncali |
Presidente do Goberno de España |