Jacques Becker foi un director de cine francés, nado o 15 de setembro de 1906 en París e finado o 21 de febreiro de 1960 en París, é o pai do tamén director Jean Becker.

Infotaula de personaJacques Becker
Biografía
Nacemento(fr) Jacques Louis Thomas Becker Editar o valor em Wikidata
15 de setembro de 1906 Editar o valor em Wikidata
1.º arrondissement de Paris (Francia) Editar o valor em Wikidata
Morte21 de febreiro de 1960 Editar o valor em Wikidata (53 anos)
16º distrito de París (Francia) Editar o valor em Wikidata
Causa da morteHemocromatose Editar o valor em Wikidata
Lugar de sepulturaCemiterio de Montparnasse, 22 Editar o valor em Wikidata
Datos persoais
País de nacionalidadeFrancia Editar o valor em Wikidata
Actividade
Lugar de traballo Francia Editar o valor em Wikidata
Ocupaciónguionista , actor de cinema , actor , director de cinema , realizador Editar o valor em Wikidata
Período de actividade1931 Editar o valor em Wikidata - 1960 Editar o valor em Wikidata
LinguaLingua francesa Editar o valor em Wikidata
Obra
Obras destacables
Familia
CónxuxeFrançoise Fabian (1958–1960), morte do cónxuxe
FillosJean Becker (pt) Traducir, Étienne Becker, Sophie Becker Editar o valor em Wikidata
Premios

IMDB: nm0065442 Allocine: 3269 Allmovie: p81162
Find a Grave: 7360 Editar o valor em Wikidata

Biografía editar

O pai de Jacques Becker era administrador da sociedade Fulmen e súa nai, de orixe inglesa, levaba unha casa de costura en París. A familia pasaba regularmente as vacacións en Marlotte sur Loing, e frecuentaba a Paul Cézanne, o fillo do pintor. Nunha destas viaxes coñeceu a Jean Renoir, que viñera visitar os Cézanne, anos máis tarde, en 1931, será o seu asistente. En 1939 comeza a rodar a que sería a súa primeira longametraxe, L'Or du Cristobal, pero ten que interromper a rodaxe por falta de fondos, mobilizado pola guerra, os produtores confían a Jean Stelli o remate da filmación. Na fronte, os alemáns collen prisioneiro a Becker, pero nunha visita da Cruz Vermella consegue a repatriación. Volve a París e roda finalmente a súa primeira longametraxe, Dernier Atout 1942.

Durante a ocupación, Becker, realiza tres filmes de factura moi diversa pero cun estilo baseado nunha cámara extremadamente móbil: Dernier Atout 1942, Goupi-Mains rouges 1943 et Falbalas 1945.

Despois da segunda guerra mundial realiza comedias —Antoine et Antoinette (1947), palme d'or au festival de Cannes, Rendez-vous de juillet (1949), prix Louis Delluc, Edouard et Caroline (1951) e Rue de l'estrapade (1953)— que o distinguen como o cineasta francés por excelencia. O seu gusto pola observación da sociedade despois da liberación, o seu talento na dirección dos actores e o equilibro entre a psicoloxía dos diálogos e a minucia da súa posta en escena caracterizan estes filmes.

Con Casque d'or (1951) ou Simone Signoret realiza unha crónica rigorosa e poética do baixofondo parisiense de 1900. Asina o prototipo do filme negro francés, Touchez pas au grisbi (1954). Despois Ali Baba et les quarante voleurs (1954), unha farsa pensada para Fernandel, e unha adaptación de Maurice Leblanc, Les Aventures d'Arsène Lupin (1957), con Robert Lamoureux e Montparnasse 19 (1958), un melodrama con Gérard Philipe; morre xusto despois de rematar Le Trou (1960).

Filmografía editar

Véxase tamén editar

Bibliografía editar

  • Valérie Vignaux, Jacques Becker ou l'exercice de la liberté, Liexa, Céfal, 2000.

Ligazóns externas editar