En química chámase inol ou alquinol a un alquino (hidrocarburo cun triplo enlace entre carbonos) que leva un grupo hidroxilo unido a un dos carbonos do triplo enlace. Os anións desprotonados dos inois ou alquinois denomínanse inolatos.

O etinol é o inol ou alquinol máis simple que existe.
Fórmula do etinol.
Fórmula do acetilenodiol (ou etinodiol), un inodiol.
Estrutura molecular dun inolato.

Un inol pode levar dous hidroxilos unidos, un en cada carbono do triplo enlace, e nese caso recibe o nome de inodiol. Só existe un inodiol posible, o acetilenodiol.

InolatosEditar

Os inolatos son compostos químicos cun osíxeno cargado negativamente unido a unha función alquino.[1] Foron sintetizados por primeira vez en 1975 por Schöllkopf e Hoppe por medio da fragmentación n-butilitio do 3,4-difenilisoxazol.[2]

Sinteticamente, compórtanse como precursores de cetenas ou sintóns.

Tautomería inol-cetenaEditar

Os inois poden interconverterse coas cetenas por tautomería. A forma inol é xeralmente inestable e pouco duradoira, e cambia rapidamente a cetena. Isto débese a que o osíxeno é máis electronegativo ca o carbono e así forma enlaces covalentes máis fortes. Por exemplo, o etinol interconvértese rapidamente coa etenona.

Isomería inol-cetena
   
Etinol  Etenona 

NotasEditar

  1. M. Shindo (2007). "Synthetic uses of ynolates". Tetrahedron 63 (1): 10–36. doi:10.1016/j.tet.2006.09.013. 
  2. U. Schöllkopf and I. Hoppe (1975). "Lithium Phenylethynolate and Its Reaction with Carbonyl Compounds to Give β-Lactones". Angewandte Chemie International Edition in English 14 (11): 765. doi:10.1002/anie.197507651. 

Véxase taménEditar

Outros artigosEditar