Abrir o menú principal

Flavio Xosefo, nado en Xerusalén no ano 37 e finado en Roma no ano 100, foi un historiador xudeu. Os seus relatos son unha importante referencia histórica da Palestina do século I.

Flavio Xosefo
Josephusbust.jpg
Nome completoיוסף בן מתתיהו
Nacemento37 e 38
 Xerusalén
Falecemento100
 Roma
NacionalidadeXudea e Roma Antiga
EtniaPobo xudeu
Ocupaciónescritor e historiador
PaiMatthias
FillosFlavius Hyrcanus, Flavius Simonides Agrippa e Flavius Justus
IrmánsMatthias
editar datos en Wikidata ]

Pertencía a unha familia sacerdotal de Xudea, súa nai estaba vinculada aos Asmoneos. Durante o goberno de Nerón foi enviado a unha embaixada onde conseguiu a amnistía para varias autoridades xudías. Foi nomeado gobernador de Galilea polo Sanedrín. Loitou contra os exércitos romanos de Vespasiano. Feito prisioneiro, acadou o favor do emperador e fíxose cidadán romano sen renegar do xudaísmo. Tomou o nome de Flavio por ser este o da familia imperial que o protexeu.

ObrasEditar

  • Historia da Guerra Xudía
  • As Antigüidades xudías
  • Contra Apión
  • Vida de Flavio Xosefo

 
 Este artigo sobre historia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.
 Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.