Esmalte (heráldica)

O esmalte heráldico designa o atributo cromático dun campo ou dun fondo. Trátase de cores simbólicas: así o goles represéntase por un vermello sexa escarlata, carmín ou outro. As cores están repartidos en tres grupos:

os metais, compostos esencialmente do ouro e a prata;
as cores, compostos esencialmente do azur, do goles, do sable, do sinople e do púrpura;
os forros, compostos esencialmente do armiño e do vero, así como das súas innumerables variantes; son de feito composicións "bicromáticas", reunindo un esmalte cun metal.

Débese notar que o emprego de "cor" e de "esmalte" non está libre de problemas. Segundo os autores, esmalte é utilizado en lugar de cor e, de maneira inversa, algúns utilizan o mesmo termo para designar o conxunto da paleta ou o subgrupo específico.

Eses dous termos non aparecen no brasonamento senón unicamente na descrición teórica da heráldica, esta diferenza non ten consecuencias notables. O único punto ou esta distinción é importante na regra de contrariedade dos esmaltes, que tenta que nunca haxa esmalte sobre esmalte, ou metal sobre metal. Nesta formulación, esmalte está ben comprendido nun sentido estrito.

Certos esmaltes foron algunha vez forros coma o sable e probablemente o goles. O púrpura foi un esmalte ambiguo que funcionaba ás veces como un forro.

Cor dos brasónsEditar

Aínda que a cor sexa unha característica moi importante, non é aparente cando as armerías figuran sobre selos, moedas, incluídas esculturas en edificios nos mobles. Estas armerías non están pintadas ou a pintura xa se borrou.

Para a representación monocromática das armerías (gravados, escultura etcétera) as cores son representados por raiados convencionais.

Esmaltes principais Esmaltes neutros Metais principais Forros principais
Azur
 
Goles
 
Sinople
 
Púrpura
 
Sable
 
Ouro
 
Prata
 
Armiño
 
Vero
 
Esmaltes menos frecuentes Metais menos frecuentes
Morado
 
Sanguíneo
 
Alaranxado
 
Leonado
 
Aceiro
 
Bronce
 
Cobre
 
Fierro
 
Chumbo