Bentor ou Ventor, mencey de Taoro e fillo de Bencomo (Tenerife, Illas Canarias), un dos últimos reis tribais que se enfrontaron polas armas á conquista de Tenerife por parte de Alonso Fernández de Lugo, o adiantado dos Reis Católicos nas illas. Naceu arredor do ano 1463 e morreu trala segunda batalla de Acentejo, en decembro de 1494. Suicidouse seguindo o ritual guanche, botándose pola ladeira de Tigaiga. Coa súa morte deuse por finalizada a conquista das Illas Canarias.[1]

Bentor
Mencey bentor.jpg
Estatua do mencey Bentor en Tigaiga (Illas Canarias)
Nacemento1463
Lugar de nacementoTenerife (Illas Canarias)
FalecementoTigaiga, Los Realejos Tenerife
Lugar de falecementoDecembro de 1494
Ocupaciónmonarca
PaiAdjoña
editar datos en Wikidata ]

AntroponimiaEditar

Tamén aparece rexistrado como Ventor, Bentore o Bentorey. O historiador Juan Bethencourt Alfonso recólleo como Benytomo. Porén, esta era a grafía orixinal do nome Bencomo, conforme figura en documentos daqueles tempos.[2][1]

Segundo o filólogo Ignacio Reyes, o nome pode traducirse por 'o que se botou polo barranco'.[3]

TraxectoriaEditar

FamiliaEditar

Bentor foi fillo de Bencomo. Conforme os documentos da época, sábese que tivo, polo menos, dous fillos: un varón que foi convertido en escravo e unha muller que o tentou liberar, aínda que non se conservan os seus nomes. Algunhas investigacións suxiren que Ana Gutiérrez, avoa de Antón de Mena Benchorhe e Ana Bentor de Mena, puido ser filla do último mencey de Taoro.[4]

Conquista casteláEditar

Bentor participou, xunto co seu pai, Bencomo, nos enfrontamentos que tiveron lugar durante a conquista da illa.

Na segunda gran batalla, coñecida como Batalla de Aguere, morre o mencey Bencomo. Bentor é elixido polos guanches de Taoro como sucesor contra novembro de 1495. Encárgase tamén de liderar os bandos de guerra.[1]

Pouco despois da batalla, o capitán castelán Alonso Fernández de Lugo enviou a Fernando Guanarteme, antigo mencey de Gáldar, a negociar con Bentor, mais este negouse a entregarlle o territorio,[1] como se pode ler en documentos da época:[5]

...cuando fue el día del desbarato de los guanches, cuando mataron a el rey grande que se llamaba el rey Venitomo de Taoro, el adelantado e capitán (...) mandó ir el dicho guadnarteme a el rey Ventor, hijo del rey Venitomo, a le requerir que se diese e tomase cristiano, e que le faría toda la cortesía que quisiese (...) E que el dicho guadnarteme (...) volvió con respuesta a el real diciendo que el dicho rey Ventor no se quería dar...

En decembro dese ano, Bentor dirixiu as tropas na que sería a segunda gran derrota dos guanches, a Segunda Batalla de Acentejo. Bentor e os superviventes refuxiáronse nos altos da aba de Tigaiga. Alí, o mencey quitouse a vida botándose do barranco a finais dese ano ou principios de 1496.[1]

As consecuencias inmediatas da súa morte foron o derrubamento da resistencia guanche e a rendición dos menceyes superviventes, no acto coñecido como Paz de Los Realejos.[1]

NotasEditar

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Rumeu de Armas, Antonio (1975). La Conquista de Tenerife (1494-1496). Santa Cruz de Tenerife: Cabido Insular de Tenerife. ISBN 84-500-7108-9. 
  2. Bethencourt Alfonso, Juan (1991) [1912]. Manuel A. Fariña González, ed. Historia del pueblo guanche III: La conquista de las Islas Canarias (2ª ed.). San Cristóbal de La Laguna: Francisco Lemus. ISBN 84-879-7310-8. 
  3. Reyes García, Ignacio (2011). Diccionario Ínsuloamaziq. Santa Cruz de Tenerife: Fondo de Cultura Ínsuloamaziq. ISBN 978-84-615-0960-7. 
  4. Rosa Olivera, Leopoldo de la (1977). "La familia del Rey Bentor". Anuario de Estudios Atlánticos (As Palmas de Gran Canaria: Patronato de la Casa de Colón) (23): 421–441. ISSN 0570-4065. 
  5. Chil y Naranjo, Gregorio (1891). Gaspar y Roig, ed. Estudios históricos, climatológicos y patológicos de las Islas Canarias III. As Palmas de Gran Canaria: Isidro Miranda. 

Véxase taménEditar

Outros artigosEditar