Abrir o menú principal

Étienne Gilson, nado en París o 13 de xuño de 1884 e finado en Auxerre o 19 de setembro de 1978, foi un filósofo e medievalista francés.

Étienne Gilson
Nacemento13 de xuño de 1884
 VII Distrito de París
Falecemento19 de setembro de 1978
 Auxerre
NacionalidadeFrancia
RelixiónIgrexa católica
Alma máterFaculty of Arts of Paris
Ocupaciónfilósofo, historiador, político, profesor e historiador da filosofia
PremiosCroix de guerre 1914–1918, Orde do Mérito das Ciencias e as Artes, honorary doctorate at the Laval University e grande oficial da Lexión de Honor
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

No College de France foi discípulo de Henri Bergson.

Durante a Primeira Guerra Mundial foi feito prisioneiro en Verdún, situación na que permaneceu varios meses. Recibiu a medalla ao valor (Croix de Guerre).

As súas primeiras investigacións foron sobre René Descartes.

Foi profesor de historia da filosofía na Universidade de Estrasburgo e de filosofía medieval na Universidade de París. Durante tres anos deu clases en Harvard. Fundou o Instituto de Estudos Medievais de Toronto e dirixiu o Instituto científico franco-canadense. Foi membro da Academia francesa dende 1941.

A súa correspondencia con Henri de Lubac foi publicada.

PensamentoEditar

Gilson defende a metafísica e un concepto de home aberto á transcendencia. Para el a idea de verdade é unha meta irrenunciable; segundo as súas concepcións o nihilismo ou o relativismo ameazan con destruír a dignidade do ser humano e non achegan fundamentos sólidos para o seu respecto.

ObrasEditar

  • Études de philosophie mediévale, 1921
  • La philosophie au moyen-âge, 1922
  • L'esprit de la philosophie médiévale, 1932
  • Les Idées et les Lettres, 1932
  • The Unity of philosophical experience, 1937
  • L'être et l'essence, 1948
  • Peinture et Réalité, 1958
  • Linguistique et Philosophie, 1969
  • L'athéisme difficile, 1979