Abrir o menú principal

A linguaxe de etiquetaxe estendíbel (en inglés, Extensible Markup Language) ou XML é un subconxunto simplificado da SGML. Ten a capacidade de describir información de tipo documental mais tamén información baseada en datos puros.

XML é unha linguaxe de etiquetaxe que ten por obxecto crear linguaxes ou dialectos XML. É, polo tanto, un metaformato que se emprega basicamente para o intercambio de datos.

CaracterísticasEditar

  • É un formato lexible tanto para o ser humano como para unha máquina.
  • É capaz de representar case calquera estrutura de datos.
  • É autodocumentado: inclúe tanto a estrutura (descrición) dos datos así como os datos en si mesmos.
  • O seu parsing ou análise por unha máquina é relativamente doada, en implementación, así como en tempo de interpretación.
  • XML é moi utilizado, ademais de para intercambio de datos, para o seu almacenamento.
  • É independente de plataforma concreta.

EstruturaEditar

Un arquivo XML ten unha estrutura variable, mais que segue unha norma estándarizada para considerarse dito arquivo coma válido. Así é frecuente, mais non obrigatorio que cada arquivo, comece pola sentenza:

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>

Indicando a versión e a codificación dos caracteres dentro do propio arquivo.

Cada arquivo conta con diversos elementos e atributos, cunha declaración que comeza co caracter < e finaliza con >. Se algunha destas etiquetas non está presente, o arquivo considérase erróneo.

TratamentoEditar

Os arquivos XML teñen que ser tratados por unha interface, para poder ser procesados pola aplicación informática receptora. Este proceso trata a estrutura en forma de árbore e o traduce nunha secuencia de variables e datos entendible pola devandita aplicación. Este proceso coñécese co vocable inglés parsing. O proceso contrario, a partir dunha secuencia de variables e datos obtemos un arquivo XML correcto e ben estruturado, chámase serialización[1]. Dependendo da plataforma e tecnoloxías empregadas, estes procesos poden ser moi custosos en consumo de memoria ou rendemento. Noutros casos con mellor rendemento, porén penalízase a compresión do código, sendo este de maior complexidade. Para tentar solventar estes problemas téñense desenrolado interfaces específicas para cada linguaxe de programación.

Véxase taménEditar

NotasEditar

  1. VVAA (2001). Sams Indianapolis, ed. Building Web Services with Java: Making Sense of Xml, Soap, Wsdl, and Uddi. ISBN 0672321815. 

Outros artigosEditar

Ligazóns externasEditar