A tesela[1] é unha pequena peza de pedra, terracota ou vidro coloreado que se emprega para confeccionar un mosaico. A palabra provén do latín tessella que, á súa vez, procede do termo grego τεσσερες.

Teselas dun mosaico romano.
Representación xeométrica con teselas no mosaico do Xacemento do Camiño de Albalate (Calanda).

Os romanos elaboraban os mosaicos con estas pequenas pezas chamadas teselas, por iso é polo que se referisen a eles tamén como opus ou ars tessellatum. As teselas son pezas de forma cúbica, feitas de rochas calcáreas ou materiais de vidro ou cerámicas, moi coidadas e elaboradas e de distintos tamaños. O artista dispúñaas sobre a superficie, como un crebacabezas, distribuíndo a cor e a forma e amoreándoas cunha masa de conglomerante.

No mundo grego foi moi frecuente e desde moi cedo (dende fins do século V a. C.) o pavimento composto por coios de río (pedriñas que se atopan nas beiras) de tamaños e de cores distintas. Con estes coios facíanse debuxos sinxelos de temas xeométricos. A finais do século -III, as teselas substtuíron estes coios polícromos.

NotasEditar

  1. Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para tesela.