Tártaro (mitoloxía)

Segundo a mitoloxía grega, o Tártaro é unha rexión do inframundo situada moi por debaixo do inferno:

O Tártaro, segundo Virxilio
"No máis profundo da terra de amplos camiños, o sombrío Tártaro".
(Hesíodo: Teogonía 119-120)
"Urano encadeounos e botounos ó Tártaro, tebroso lugar este, situado no Hades, que dista da terra o mesmo que esta do ceo".
(Pseudo-Apolodoro: Biblioteca mitológica I, 1, 2)

Hesíodo descríbeo como rodeado de murallas con portas de bronce - que puxera Poseidón- e todo el cuberto por unha escuridade de tres capas, de modo que os Titáns permanecen nel baixo escuras tebras.

Co tempo, o Tártaro pasou a ser identificado co propio inferno, lugar de castigo para os que pecaban, polo que se opón ós Campos Elisios.

MitoloxíaEditar

Utilizouse como lugar afastado onde os deuses encerraban ós seus inimigos: Urano e Cronos ós Ciclopes, Zeus ós Titáns e ós Xigantes.

"Enváronnos [ós Titáns] ... e encadeáronnos... tanto baixo a terra canto lonxe está o ceo da tierra, tanto hai desde a terra ata o umbrío Tártaro. En efecto, se durante nove noites e nove días estivese unha bigornia de bronce baixando desde o ceo, ó décimo chegaría á terra; e igualmente ... durante nove noites e días unha bigornia de bronce estivese baixando, ó décimo día chegaría ó Tártaro".
(Hesíodo: Teogonía 717-725)

Incluso os deuses son ameazados con el cando se opoñen a Zeus. O mesmo Apolo foi condenado ó Tártaro por matar ós Ciclopes (que crearan o raio de Zeus) aínda que foi salvado porque a súa nai Leto suplicoulle a Zeus que o perdoase.

OutrosEditar

Tamén se denomina Tártaro á personificación do inframundo, que se uniu a Xea e tivo varios monstros como fillos, como Tifón.

NotasEditar

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

  • GRIMAL, Pierre: Diccionario de mitología griega y romana. Ed. Paidós, 1981.
  • HESÍODO: Teogonía. Trabajos y días. Escudo. Certamen, Alianza Editorial, 3ª ed., 2013 [a numeración segue a utilizada neste texto]
  • Hesíodo. Teogonía. Universidad de Salamanca. Curso 2009-2010. 11638: LUZ, MOLÉCULAS Y VIDA
  • PSEUDO-APOLODORO: Biblioteca mitológica. Tradución e notas de Julia García Moreno. Alianza Editorial 3ªed. 2016 [a numeración segue a utilizada neste texto].