Prismas de xeo

Os prismas de xeo son un tipo de precipitación consistente en finísimos cristais de xeo en forma de agullas ou columnas moi tenues que dan a sensación de estaren en suspensión na atmosfera. Son doados de observaren no Ártico e na Antártida, mais poden ocorrer en calquera lugar.

Prismas de xeo (sinalados cun marcador vermello) en Tsukuba, Xapón, ocorrendo a unha temperatura de -2 °C, o que dá idea do nivel de polución do aire

Para a súa formación, ademais dunha temperatura por embaixo dos cero graos centígrados, é precisa a existencia dunha inversión térmica na cal a capa superficial de aire se mesture cunha capa de aire máis quente situada por riba dela. Como o aire quente contén máis cantidade neta de vapor de auga que a fría, vai producirse un transvasamento deste cara a superficie, aumentando a súa humidade relativa. Se o aumento é abondo pódense formar os cristais de xeo.

Porén, a temperaturas entre os 0 °C e os -39 °C, este exceso de humidade pode dar lugar máis comunmente a néboa que a prismas de xeo. Isto é debido a que moitas das pingas de auga poden permanecer aínda líquidas nun estado coñecido co nome de sobrearrefriamento. Neste sentido, a contaminación, natural ou artificial, axuda á conxelación das pingas de auga ao crear núcleos de condensación, pero en áreas moi limpas poden permanecer líquidas moitas pingas ata os -39 °C. Polo xeral, os prismas de xeo empezan a ser visibles a -10 °C en áreas cun certo nivel de polución, e a partir de -25 °C naqueles puntos especialmente limpos coma o interior da Antártida.

Véxase taménEditar

Outros artigosEditar

Ligazóns externasEditar