Primeiro Concilio de Orange

O Primeiro Concilio de Orange, ou Primeiro Sínodo de Orange, celebrouse na diocese de Orange, entón parte do Imperio Romano de Occidente, no ano 441. A reunión tivo lugar nunha igrexa chamada ecclesia Justinianensis, baixo a presidencia do bispo Hilario de Arlés. Dezasete bispos asistiron á reunión, entre eles o bispo Euquerio de Lión.[1]

O 8 de novembro de 441 tivo lugar a firma dos Canons, que supuxo a culminación do sínodo.

Bispos presentes Editar

Promulgacións Editar

Acordáronse trinta canons (ou "regulacións"), que trataban sobre a extrema unción, o permiso de penitencia, o dereito de santuario, a consagración de igrexas fóra das súas propias xurisdicións e facendo fincapé no deber de celibato para os pertencentes ao estado clerical, especialmente os diáconos e as viúvas, con referencia específica ao canon VIII do Sínodo de Turín no 401.

Debátese a interpretación exacta dos canons: II, III e XVII. Canon IV. presuntamente está en conflito cunha decretal do Papa Siricio. O canon XVI determina que unha persoa que foi posuída por un demo non pode ser ordenada e, se foi ordenada, debe ser deposta. O canon XXVI esixe que os homes casados ​​non sexan ordenados diáconos ata que xuren a castidade. O canon XXVII esixe que se un diácono ordenado mantén relacións sexuais coa súa muller, debe ser deposto. Estes canons foron confirmados nos Sínodos de Arlés arredor do ano 443.

Os canons do primeiro concilio son frecuentemente citados nos debates modernos sobre a ordenación das mulleres ao sacerdocio.

Notas Editar

  1. Asistiron dezaseis bispos; un enviou un representante acreditado: Sirmond, I, p. 461-462.

Bibliografía Editar