Mariano Gamir Ulibarri

militar español

Mariano Gamir Ulibarri, nado en Madrid en 1877 e finado en Valparaíso de Abajo (Cuenca) en 1962, foi un militar español.

Mariano Gamir Ulibarri
Nacemento1877
 Madrid
Falecemento28 de xullo de 1962
 Valparaíso de Abajo
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónmilitar
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Formado na Escola Militar de Toledo, da que logo foi director, era xeneral no tempo da sublevación militar que o 17 de xullo de 1936 deu orixe á guerra civil española, participando como xefe da brigada de infantería da III División orgánica na detención e aplastamento da sublevación en Valencia onde estaba destinado, no bando republicano.

Despois dirixíu operacións na zona do río Alfambra durante a Batalla de Teruel. Destinado na fronte, tivo que retirarse en Bilbao e estivo ao mando do Exército do Norte na batalla de Santander do 14 de agosto ao 1 de setembro de 1937[1]. Cesado 'de facto' para dirixir novas operacións militares, enviouselle á inspección de Ensinanza Militar e a Cataluña como parte do grupo de militares españois que organizou a saída das Brigadas Internacionais en 1938. No final da guerra fuxíu a Francia onde residiu ata 1955, ano en que regresou a España por non ter xa condenas pendentes.

NotasEditar

  1. O titular antes da batalla do mando do Exército do Norte era o xeneral Francisco Llano de la Encomienda