Manuel María Puga Feijoo
Manuel María Puga Feijoo, nado en Espiñoso (Cartelle) o 19 de maio de 1807 e finado en Arteixo o 5 de outubro de 1879, foi un militar galego.
Biografía | |
---|---|
Nacemento | 1807 Celanova, España |
Morte | 1879 (71/72 anos) Arteixo, España |
Lugar de sepultura | Pazo de Anzobre |
Datos persoais | |
País de nacionalidade | España |
Actividade | |
Ocupación | militar |
Lingua | Lingua castelá |
Carreira militar | |
Rango militar | Xeneral |
Familia | |
Fillos | Luciano Puga Blanco |
Traxectoria
editarMilitar de profesión e fervoroso carlista, loitou nas filas do carlismo galego[1] durante máis de cinco anos, ata que en 1839 se acolleu ao Convenio de Vergara, sendo admitido no exército isabelino co grao de Capitán, e continuou ascendendo ata chegar a Coronel.
Destinado en Celanova, trabou relación cos Condes de Ximonde e co escribán da vila Jose María de Curros Vázquez, pai de Curros Enríquez.
Casou en 1833 con Carmen Blanco Álvarez de Castro, e foi pai de Luciano Puga Blanco
Influencia política
editarA súa proximidade e influencia sobre a condesa de Ximonde, Jacoba Cisneros de Puga, que apoiaba a causa carlista en Galicia[2] levou á Condesa a designalo herdeiro universal[3], polo que recibiu xunto coas súas propiedades, gran parte do poder político tiñan os Condes.
Xunto co Pazo de Anzobre, recibiu da Condesa o Pazo de Ramirás ou Pazo dos Condes de Xelmírez, en Santiago de Compostela, as Torres de Couso, na comarca de Tabeirós - Terra de Montes, e a chamada Horta do Xeneral, na Coruña, ademais de extensas propiedades agrarias.
Notas
editarVéxase tamén
editarBibliografía
editar- Blanco Rey, Manuel (1999). "D. Luciano Mª Puga Blanco (1842-1899): un personaje rescatado del olvido" (PDF). Anuario Brigantino 22: 189–206. Consultado o 17 de decembro de 2012. (en castelán)