Louis De Geer

Louis De Geer, nado o 17 de novembro de 1587 en Liexa e finado o 19 de xuño de 1652, en Ámsterdam, foi un comerciante e industrial sueco-holandés de orixe valoa. Esta considerado o pai da industria sueca por introducir os altos fornos valóns en Suecia. Produciu canóns para o movemento protestante alemán, a mariña neerlandesa, a Compañía Holandesa das Indias Orientais e a Compañía Holandesa das Indias Occidentais.[1]

Louis De Geer
Louis De Geer (1587-1652, ur Svenska Familj-Journalen).png
Nacemento17 de novembro de 1587
Lugar de nacementoLiexa
Falecemento19 de xuño de 1652
Lugar de falecementoÁmsterdam
NacionalidadeSuecia e Países Baixos
Ocupaciónemprendedor, comerciante, diplomático e arms trader
PaiLouys de Geer gezegd de Gaillarmont
NaiJeanne d'Neille
CónxuxeAdriana Gerard
FillosLaurens de Geer, Emanuel de Geer, Louis de Geer Herre till Finspång, Fossala, Ekesund, Ringstaholm, Wenda och Prysgärd, Jean de Geer, Adriana de Geer, Sara de Geer e Laurens de Geer, Lord of Österby
IrmánsMargaretha de Geer
Na rede
WikiTree: De_Geer-126
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

De Geer era fillo do comerciante e industrial do ferro Louis de Geer de Gaillarmont (1535-1602) e de Jeanne de Neille (1557-1641). Convertidos ao protestantismo, os De Geer venderon en 1595 as súas propiedades e marcharon a Dordrecht, onde existía un barrio habitado por comerciantes de Liexa.

Entre 1605 e 1608, De Geer aprendeu a tratar o cobre na localidade francesa de Roanne en Francia, e logo estableceu o seu primeiro negocio en La Rochelle[2] En 1611 volveu a Dordrecht e asociouse con seus cuñados e o ano seguinte casou con Adrienne Gérard (ca. 1590–1634), tamén orixinalmente de Liexa, con quen tivo 16 fillos.[2] Tras gañar unha fortuna mudouse a Ámsterdam en 1615 e por esa época asociado con Willem de Bresche comezou o comercio de cobre coa coroa sueca.[3] Co inicio da guerra dos Trinta Anos aumentou a demanda de armas, e De Geer incrementou a súa produción e entregou armas ao rei Gustavo II Adolfo de Suecia, que quedou impresionado polos seus instintos empresariais, e puido arrendar propiedades nas proximidades de Finspång, Östergötland, onde ao pouco De Geer establecía unha formidable industria con traballadores valóns que traballaban segundo o método de forxa valón que producía o ferro en barras máis apreciado de Europa.[4]

O goberno sueco continuou a apoialo e así recibiu en 1620[5] monopolio do cobre e do comercio de ferro, De Geer adoptou Suecia como a súa segunda patria e acabou asentándose alí entre 1627 e 1631. En 1634 comprou "Het Huis met de Hoofden" no Keizersgracht de Ámsterdam. A súa muller morreu despois de nacer o seu décimo sexto fillo.[6]

En 1640 volveu outra volta Suecia e a raíña ennobreceuno, mercou novas propiedades no país, e mesmo a embaixada dos Países Baixos en Suecia ten a súa sede en antigas propiedades de De Geer en Estocolmo.[6]

Comisionado por Axel Oxenstierna foi a Ámsterdam para apoiar a guerra contra Dinamarca, e en 1644, ao inicio da guerra de Torstenson contra os dinamarqueses, equipou unha armada para loitar contra eles, compúñana 32 naves cos seus mariños, oficiais e armamento e os suecos foron capaces de conquistar Fehmarn en Dinamarca grazas á súa axuda. De Geer está considerado o responsable da creación da Compañía Sueca de África, ao se fundar a empresa en 1649 estalaron disturbios en Ámsterdan. Morreu en 1652 ao enfermar tras outra viaxe a Suecia.

NotasEditar

  1. "Louis De Geer" Nordisk familjebok 6. Stockholm: Project Runeberg. 1907. pp. 2–4.
  2. 2,0 2,1 Jan Romein e Annie Romein-Verschoor (1977). Louis de Geer. Erflaters van onze beschaving: Nederlandse Gestalten Uit Zes Eeuwen . Amsterdam. p. 285-305. ISBN 978-90-214-2028-8.
  3. Ole Peter Grell (2011) Brethren in Christ: A Calvinist Network in Reformation Europe Cambridge University Press, 2011, p. 276
  4. Anders Florén e Göran Rydén "Convergencia tecnológica y diversidad social. Mercados, centros de producción y cambio tecnológico en la industria del hierro europea, 1600-1850" Revista de Historia Industrial 12 (1997). Universitat de Barcelona, p. 98
  5. Maarten Prak e Diane Webb (2005) The Dutch Republic in the Seventeenth Century: The Golden Age Cambridge University Press, p. 123
  6. 6,0 6,1 "Louis De Geer". Svenskt biografiskt lexikon 10. Stockholm, 1931. p. 457.