Abrir o menú principal

La Iberia

xornal liberal e progresista editado en Madrid no XIX

La Iberia foi un xornal español de carácter liberal que se publicou entre 1854 e 1898, fundado por Pedro Calvo Asensio. Entre xaneiro e setembro de 1868 recibiu o nome de La Nueva Iberia.[1]

La Iberia
Diario liberal de la mañana
La Iberia (Madrid. 1854). 12-5-1857.pdf
No exemplar do 12/5/1857 Manuel Murguía fai unha recensión de Rosalía de Castro.
Fundación1854
Remata1898
FundadorPedro Calvo Asensio
Linguacastelán
LocalidadeMadrid (España)
Periodicidadediaria

Índice

HistoriaEditar

La Iberia creouse en Madrid por Pedro Calvo Asensio en xuño de 1854, no seu desexo de facer un novo xornal político de carácter liberal e progresista en España. O título do diario correspondía á aspiración de alcanzar a 'unidade ibérica', é dicir, a unión de España e Portugal.

Desde as súas páxinas apoiouse a Revolución de 1854 e a figura de Baldomero Espartero para dirixir o goberno mentres que se atacaba a Leopoldo O'Donnell.

La Iberia. Diario liberal de la mañana, xunto coa súa atención preferente á política, destacaba, segundo os autores, pola rica e variada información cultural, literaria ou científica que tódolos días ofrecía nas súas páxinas, e que distaba moito da proporcionada por outros xornais madrileños do seu tempo. Estamos ante un xornal, primeiro matutino e de aparición diaria, e despois vespertino e publicado de luns a sábado, en cuxa redacción colaboraron escritores da categoría de Juan de la Rosa, Concepción Arenal, Patricio da Escosura, Gaspar Núñez de Arce ou Manuel Murguía, entre moitos outros, e cuxa principal etapa se desenvolve entre os anos 1860 e 1863, cun equipo xa consolidado, corresponsalías internacionais en Londres e París e unha actividade que, como apuntan os autores, conduciría a La Iberia ao liderado na prensa política e converteríaa en punta de lanza de iniciativas tan significativas para a vida literaria do século XIX como foi a coroación do poeta Manuel José Quintana en 1855.

En 1863 é adquirido por Práxedes Mateo Sagasta, xunto con José Abascal y Carredano, quen o dirixirá até xuño de 1866, alcanzando a súa máxima difusión e servíndolle para criticar ao goberno e preparar a Revolución de 1868.[1][2][3]

NotasEditar

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

Ligazóns externasEditar