Idilio, do grego εἰδύλλιον, "poema curto")[1] é unha poesia curta, descritiva da vida rústica, escrita no estilo dos curtos poemas pastorais de Teócrito, os Idilios.

Ilustración dun Idilio de Teócrito, nunha publicación do s. XVIII

O idilio é un subxénero da lírica consistente nunha composición de tema sentimental e ambiente bucólico non pastoril.

ExemplosEditar

Na literaturaEditar

A Alborada, de Nicomedes Pastor Díaz.

Hermann e Doroteia, de J. W von Goethe — que Schiller considerou o clímax na súa produción — un idílio segundo o propio Goethe.[2]

Na pinturaEditar

Na pintura o idilio era un xénero recorrente na época victoriana en Inglaterra.

NotasEditar

  1. εἰδύλλιον, Henry George Liddell, Robert Scott, A Greek-English Lexicon, on Perseus
  2. Gjert Vestrheim: "Hellas som ideal", Antikken i ettertiden (s. 170-2), editado por Universitetsforlaget, Oslo 2009, ISBN 978-82-15-01482-1

Véxase taménEditar



 
 Este artigo sobre literatura é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.
 Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.