Abrir o menú principal

Bernal de Bonaval

Bernal de Bonaval foi un segrel galego do século XIII.

Bernal de Bonaval
Nacementoséculo XIIxuliano
 Galicia
Falecementoc. século XIIIxuliano
NacionalidadeEspaña
Ocupacióntrobador e poeta
editar datos en Wikidata ]

O seu nome aparece por veces como Bernaldo ou Bernardo. Mantiña vínculos co mosteiro de San Domingos de Bonaval, pertencente á vila de Santiago de Compostela. A súa actividade poética desenvolveuse nas cortes de Fernando III e de Afonso X. Mantense fiel ás tradicións líricas pretrobadorescas, en detrimento dos modelos provenzais. Consérvanse 19 cantigas súas, 10 delas de amor, 8 de amigo[1] e a última é unha tenzón feita con Abril Pérez.

Cantigas de amorEditar

  • A Bonaval quer'eu, mia senhor, ir (CV 660, CBN 1003)
  • A dona que eu am’e tenho por senhor

Cantigas de amigoEditar

  • Fremosas, a Deus grado
  • Diss´a fremosa en Bonaval assí
  • Se veess´o meu amigo
  • Ai, fremosinha, se ben ajades

NotasEditar

Véxase taménEditar