Abrir o menú principal

Arcella sp.

Arcella é un xénero de amebas testadas ou Arcellinida, que xeralmente se encontra en augas doces e sobre musgos e raramente no solo. Unha característica distintiva de Arcella é a testa (cuberta dura) cun oco no seu centro desde o que emerxen pseudópodos con forma de dedos. É un dos xéneros de testáceos de maior tamaño.

CaracterísticasEditar

As Arcella están tipicamente encerradas dentro dunha testa (cuberta, cuncha) quitinosa con forma de parasol, que ten unha soa abertura central a través da cal se estenden os pseudópodos que utiliza para a locomoción e captura do aimento.[1] Nalgunhas especies esta abertura está rodeada dun anel de poros. A testa está composta de materia orgánica, ten un diámetro de ata 300 µm e é transparente ou de cor amarela clara nas Arcella novas, pero faise marrón conforme aumenta a súa idade debido á progresiva deposición de compostos de ferro e manganeso.[2] A diferenza doutros xéneros, a testa non incorpora grava miúda ou outros corpos estraños para reforzar a súa resistencia.

Nos todas as especies de Arcella teñen o mesmo número de núcleos, dos que pode haber un só, como nalgunhas A. hemisphaerica, ou ata 200, como en A. megastoma, aínda que a maioría son binucleadas.[2] Teñen tamén moitos vacúolos contráctiles, e poden formar vacúolos de dióxido de carbono no seu citoplasma para flotar ata a superficie da auga.

Nutrición e distribuciónEditar

Arcella habita en pozas de auga doce, augas eutróficas, pantanos, musgos, e follas caídas húmidas. Só unhas poucas especies poden atoparse no solo. Nútrense de diatomeas, algas verdes unicelulares ou protozoos flaxelados e ciliados.

A maioría das especies están distribuídas en todo o mundo, pero algunhas teñen distribucións máis restrinxidas, como por exemplo A. brasiliensis e A. rota, que son endémicas de Sudamérica.

Aliméntanse estendendo os seus pseudópodos para rodear as súas presas e arrastralas ao interior do microorganismo.

EspeciesEditar

Describíronse unhas 130 especies e subespecies do xénero Arcella ata agora. Entre elas salientaremos as seguintes:

NotasEditar

  1. "Arcella Ehrenberg, 1832". National Institute for Environmental Studies, Japan.
  2. 2,0 2,1 Ralf Meisterfeld and Edward Mitchell (2008). "Arcella Ehrenberg 1832".