Mario Morán García

guerrilleiro antifranquista

Mario Morán García, nado en La Calleja de La Rebollada (Mieres) o 5 de febreiro de 1915 e finado en Cidade de México o 7 de xaneiro de 1991, foi un guerrilleiro antifranquista español.

Mario Morán García
Nacemento5 de febreiro de 1915
 Mieres
Falecemento7 de xaneiro de 1991
 Cidade de México
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónpolítico
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Membro da UGT. Ingresou na Agrupación Socialista de Ribera de Arriba en 1931 e ao ano seguinte participou na constitución das Juventudes Socialistas da localidade, e foi elixido primeiro secretario. En outubro de 1934 foi detido pola súa participación no movemento revolucionario e sentenciado a vinte anos e un día de reclusión maior, cumprindo a condena no forte de San Cristóbal de Pamplona. Liberado logo da amnistía de febreiro de 1936, reintegrouse ao seu cargo de secretario das Juventudes Socialistas

Na guerra civil formou parte do Batallón Ladreda e despois do Batallón 224. Ao caer Asturias en outubro de 1937 escapou ao monte co seu irmán Guillermo. O seu pai foi fusilado o 14 de abril de 1941, outro irmán foi asasinado pola Garda Civil catro meses despois e a súa nai e as súas dúas irmás estiveron presas e despois foron desterradas. En maio de 1940 formou parte da expedición de dezaseis compañeiros que partiron de Asturias con dirección a Portugal e logo de enfrontarse coa policía portuguesa tiveron que repregarse a Galicia.

En abril de 1942 participou na constitución da Federación de Guerrillas de León-Galicia nos montes de Ferradillo (Ponferrada). Formou parte do seu Estado Maior e foi xefe da II Agrupación Guerrilliera en Ourense até 1946. Colaborou en El Guerrillero co pseudónimo "Karenine". Non puido embarcar no barco fretado por Indalecio Prieto en outubro de 1948 e tivo que saír de España pola súa conta a través da fronteira francesa o 26 de decembro dese ano. Pasou un curto período en Francia, e despois trasladouse a México, onde formou parte da Agrupación Socialista Española, pero por desavinzas coa política de Indalecio Prieto acabou dándose de baixa. En México traballou como camareiro.

Coa fin da ditadura franquista visitou España e en 1985 participou na gravación dun programa da serie Vivir cada día de TVE titulado “Tres octubres”, onde relatou a súa experiencia guerrilleira.