Manuel Alberto Freire de Andrade y Armijo, nado en Carmona (provincia de Sevilla) o 4 de novembro de 1767 e falecido en Madrid o 7 de marzo de 1835, foi un militar e xeneral español da arma de cabalería, que se distinguiu durante a Guerra de Independencia española.

Manuel Freire
Nome completo Manuel Alberto Freire de Andrade y Armijo
Nacemento 4 de novembro de 1767
  Carmona
Falecemento 7 de marzo de 1835
  Madrid
Nacionalidade España
Ocupación militar
editar datos en Wikidata ]

Índice

TraxectoriaEditar

Logo de combater contra os franceses en Murcia, Granada e Valencia (1810-1812), sucedeu o xeneral Girón no mando do IV Exército español ou Exército de Galicia[1]. Comandando ese corpo, Freire triunfou sobre Soult en San Marcial no ano 1813, o que lle valeu ser condecorado con a Cruz de San Fernando). Posteriormente participou na batalla de Tolosa en 1814, onde a súa división se bateu contra os baluartes franceses da cidade[2].

Partidario do absolutismo monárquico, Freire foi encargado de coutar o levantamento de Riego en 1820, facéndose tristemente famoso pola represión que ordenou na cidade de Cádiz.

Vida persoalEditar

Foi fillo de Francisco Freire de Andrade, militar galego.

NotasEditar

  1. Gates, p. 474
  2. Longford, p. 420

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

  • Gates, D. (2001): The Spanish Ulcer: A History of the Peninsular War. Da Capo Press 2001. ISBN 978-0-306-81083-2
  • Longford, E. (1969): Wellington: The Years of The Sword. New York: Harper and Row Publishers.