Abrir o menú principal

Fermina Oliva y Ocaña, nada en Uclés, Cuenca o 12 de outubro de 1872[1] e finada en Madrid o 28 de marzo de 1969, foi unha dos dez pasaxeiros españois que embarcaron no famoso transatlántico RMS Titanic en abril de 1912. Fermina Oliva era a dama de compañía do millonario matrimonio español conformado por Víctor Peñasco y Castellana (finado a bordo do barco) e a súa dona María Josefa Pérez de Soto y Vallejo Peñasco (que sobreviviu ao afundimento, e finou en 1972 aos 83 anos).[2]

Fermina Oliva
Nome completoFermina Oliva y Ocaña
Nacemento11 de outubro de 1872
 Cuenca, España
Falecemento28 de marzo de 1969
SoterradaCemiterio de La Almudena
NacionalidadeEspaña
editar datos en Wikidata ]

Índice

TraxectoriaEditar

Cando era moi nova Fermina marchou da súa vila natal e cara a Madrid, para axudar á súa familia.[1] Alí, estableceuse como modista e máis tarde ofrecéronlle ser a dama de compañía do matrimonio Peñasco, durante a súa viaxe de noivos.[1] Os Peñasco casaron en 1910 e querían realizar unha luxosa lúa de mel que duraría máis de dous anos.

A bordo do TitanicEditar

O 10 de abril de 1912 en Cherburgo, Fermina Oliva embarcou no Titanic xunto cos Peñasco.[3] O matrimonio e Fermina ocupaban tres camarotes de primeira clase. A noite do afundimento, Fermina atopábase no seu camarote cosendo o seu corsé e non podía conciliar o soño.

Pouco antes da medianoite do 15 de abril de 1912, Fermina notou a sacudida provocada polo choque do transatlántico co iceberg. Ao pouco intre Víctor acudiu a chamala, e subiu co matrimonio a cuberta, onde lles dixeron que o accidente non se trataba de nada grave. Pero o tempo pasaba e, pasada a medianoite, comezaron a baixar os primeiros botes salvavidas. Josefa subiu no bote nº 8, pero Víctor cedeulle o seu sitio a unha muller de terceira clase cun bebé en brazos. O bote comezou a baixar, e Fermina, presa do medo de estar nun buque afundíndose e rodeada de xente que non falaba o seu idioma, empezou a chorar e a gritar, ante o cal un oficial arroxouna ao bote, onde se reuniu coa súa señora.

Na mañá do día 15 de abril, Fermina e a súa señora subiron a bordo do RMS Carpathia.

Últimos anosEditar

Logo desa experiencia, Fermina Oliva non quixo volver falar deste triste feito, e volveu á súa vida de costureira, na súa casa da rúa Regueros de Madrid, que máis tarde convertería nunha pensión. Sempre foi solteira e non tivo fillos. Faleceu o 28 de marzo de 1969, á idade de 96 anos,[3] e foi enterrada no Cemiterio de La Almudena.

NotasEditar

  1. 1,0 1,1 1,2 Una madrileña superviviente del Titanic. Revistamadridhistorico.es.
  2. Los diez españoles del Titanic. 20minutos.es.
  3. 3,0 3,1 Doña Fermina Oliva y Ocana. Encyclopedia-titanica.org.

Véxase taménEditar