Estatuto básico do empregado público

O Estatuto básico do empregado público é a normativa que ten por obxecto establecer as bases do réxime estatutario dos funcionarios públicos e determinar as normas aplicables ao persoal laboral ao servizo das Administracións Públicas en España. Regúlase na Lei 7/2007 de 12 de abril.

A pesar da aprobación desta norma mantéñense en vigor o contido das seguintes leis que non teñan un carácter básico:

  • A lei de funcionarios civís do Estado (Decreto 315/1964, de 7 de febreiro).
  • A lei de medidas para a reforma da Función Pública (Lei 30/1984, de 2 de agosto) e as que modifican a esta:
  1. Lei 23/1988.
  2. Lei 22/1993.
  3. Lei 42/1994.
  4. Lei 39/1999.
  • A lei de incompatibilidades do persoal ao servizo das Administracións Públicas, (Lei 53/1984, de 26 de decembro).

Véxase taménEditar

Outros artigosEditar