Abrir o menú principal

Cambios

Recuperando 1 fontes e etiquetando 0 como mortas. #IABot (v2.0beta14)
 
En humanos, as drogas que reducen a actividade da dopamina ([[neuroléptico|neurolepticos]], por exemplo algunos [[antipsicóticos]]) reducen tamén a motivación, e provocan [[anhedonia]] (incapacidade para experimentar pracer).<ref name="fn2">{{Cita publicación periódica| autor= Lambert M, Schimmelmann B, Karow A, Naber D | título= Subjective well-being and initial dysphoric reaction under antipsychotic drugs - concepts, measurement and clinical relevance. | revista= Pharmacopsychiatry | volume= 36 | número= Suppl 3| páxinas= S181-90 | ano= 2003 | pmid = 14677077}}</ref>
Contrariamente aos agonistas de D2/D3 [[pramipexole]] e [[ropinirole]] teñen propiedades anti-anhedónicas, o que foi estimado utilizando a Escala do Pracer de Snaith-Hamilton.<ref name="fn3">{{Cita publicación periódica | autor= Lemke M, Brecht H, Koester J, Kraus P, Reichmann H | título= Anhedonia, depression, and motor functioning in Parkinson's disease during treatment with pramipexole. | revista= J Neuropsychiatry Clin Neurosci | volume= 17 | número= 2 | páxinas= 214-20 | ano= 2005 | pmid= 15939976 | url= http://neuro.psychiatryonline.org/cgi/content/full/17/2/214 }}{{Ligazón| data= morta| data-acceso=agosto 07 de 2018abril de 2012 | urlarquivo= https://web.archive.org/web/20110927212611/http://neuro.psychiatryonline.org/cgi/content/full/17/2/214 | dataarquivo= 27 de setembro de 2011 | urlmorta= si }}</ref>
(A Escala do Pracer de Snaith-Hamilton, foi introducida en Inglaterra en 1995 para autoavaliar a anhedonia en pacientes psiquiátricos.)
 
100.081

edicións