Diferenzas entre revisións de «Hadriano (emperador)»

sen resumo de edición
As sublevacions dos xudeus tiveron o seu cumio no [[132]], cunha rebelion aberta en [[Xudea]], encabezada por [[Eleazar]] e [[Simón Bar Kojba]], os cales non dubidaron en atacar a colonia romana de Elia Capitolina ([[Xerusalén]]), encravada naquel territorio. Esta sublevación foi asulagada a sangue e lume no [[134]], e a ofensiva relixiosa xudía rematou.
 
Hadriano reforzou o papel do consello imperial (''Consilium principis'') en detrimento do Senado. A dita institución era obxecto de consulta regular e as suassúas decisions facianse públicas de tres xeitos: por medio de edictos, por decretos (sentenzas de casos xudiciais) e rescriptos (respostas a consultas). Foi neste período cando se fai público o ''Edicto Perpetuo'', obra de Salvio Xuliano, que recollia os edictos anteriores e foi unha fonte esencial de xurisprudencia.
 
Reformouse a admistración pública, separando netamente os carregos civís dos militares, creandose a figura do ''advocatus fisci'', encarregado de representar o Estado nos litixios con particulares. Tamén se organizou un servizo de Correos.
 
Hadriano prestou especial atención ao problema sucesorio. Nomeou un primeiro candidato, pero á morte deste designou a Tito Aurelio Antonino, a quen o Senado daria o nome de [[Antonino Pío]]. A partir daquel, os herdeiros designados levarian o título de [[César (titulo)|César]]. O carrego comportaba os títulos de procónsul e tribuno. Pero Hadriano non se limitou a nomear o herdeiro, senonsenón que exixiu que este á súa vez nomeara o seu para previr continxencias. Antonio nomeou a Marco Aurelio Vero e a Lucio Vero. Os dous, co tempo, chegarianchegarían a emperadores. A sucesión imperial estaba garantida, e con ela a estabilidade.
 
Hadriano morreu no [[138]] e foi inhumado no monumental mausoleo, que tras a caida do Imperio foi utilizado como fortaleza e que chegou deica os nosos dias como Castelo de Sant Angelo, na beira do rio [[Tíber]].
256.000

edicións