Cerco (artrópodos)

Cadela de frade (orde dos Dermaptera) mostrando os sus cercos en forma de pinza.

Os cercos son apéndices localizados na extremidade do abdome de algúns artrópodos,[1][2] sobre todo nos insectos (aínda que tamén os presentan algúns miriápodos).[3]

Normalmente existe un par de cercos laterais, que ás veces van acompañados dun cerco central denominado paracerco.

EtimoloxíaEditar

o Termo cerco deriva da palabra do grego antigo κέρκος kérkos, 'cola'.[4]

Porén, moitas veces na bibliografía internacional adoita usarse a súa adaptación ao latín, cercus (plural cerci).[4]

Formas e funciónsEditar

A súa morfoloxía é variada: poden seren longos, delgados e con función sensorial (Ephemeroptera), ou curtos, robustos e defensivos (Dermaptera). Nos Dermaptera e nos Japygidae están transformados en pinzas.[3]

Os cercos frecuentemente serven como órganos sensoriais,[3] pero tamén ás veces úsanse como armas, como axudas na copulación, ou simplemente son estruturas vestixiais.[5]

Ordes de insectos que teñen cercos en estado adultoEditar

 
Cercos dun saltón da suborde dos Caelifera.

NotasEditar

  1. cerco2 no dicionario da RAG
  2. cerco 4 s m ZOOL Apéndice terminal que moitos artrópodos teñen ao finaal do corpo. No Dicionario de galego. Ir Indo Edicións, Vigo, 2004, ISBN 84-7680-504-7.
  3. 3,0 3,1 3,2 Garrido, Carlos (1977): cerco (Myriapoda+Insecta), en: Dicionário terminológico quadrilíngue de zoologia dos invertebrados. A Corunha: Associaçom Galega da Língua. ISBN 84-87305-12-1.
  4. 4,0 4,1 cercus no Merriam-Webster Dictionary.
  5. Pilon, J. G. e D. Lagacé (1998): Les Odonates du Québec. Entomofaune du Québec. ISBN 2-9802763-2-4,
  6. En realidade son hexápodos que non son verdadeiros insectos.

Véxase taménEditar

Ligazóns externasEditar

  • Cerci Universidad de Sydney. Depto. de Bioloxía (en inglés).