Abrir o menú principal

Camille Paglia

escritora estadounidense

Camille Paglia (nada en Endicott, estado de Nova York, o 2 de abril de 1947) é unha humanista estadounidense, coñecida como unha sobranceira pensadora do feminismo actual.

Camille Paglia
Crop (2) of Camille Paglia no Fronteiras do Pensamento São Paulo 2015.jpg
Nome completo Camille Anna Paglia
Nacemento 2 de abril de 1947
  Endicott
Nacionalidade Estados Unidos de América
Relixión ateísmo
Educada en Universidade Yale e Universidade de Binghamton
Ocupación historiador da arte, profesora, escritora, crítica literaria, xornalista e crítico de cinema
Coñecido/a por Sexual Personae
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Criada nunha familia italiana emigrada aos Estados Unidos, seu pai transmitiulle o interese pola arte e as linguas romances. Estudou en Binghamton University e en Yale, onde alardeou dun aberto lesbianismo infrecuente nos medios universitarios nos anos sesenta. Influenciada e encirrada pola súa paixón por Susan Sontag, optou por abranguer un feminismo culto e afastado do que consideraba lugares comúns dese pensamento pouco fundados culturalmente. Tras ser quen de traer a Sontag a falar á súa universidade, acabou decepcionada e encetou o seu propio traballo intelectual enfrontado a un confortable feminismo propio do mundo académico. Isto fíxolle rachar coa universidade e enfrontar unha vida propia de librepensadora publicando artigos en revistas especializadas como "Aron" e buscando, con dificultades iniciais, editoriais para os seus ensaios.

Os seus duros debates con outras figuras do feminismo marxinárona do movemento organizado. A Kate Millett acusouna de defender ideas totalitarias e a Judith Butler de inventar artificialmente unha teoría de xénero desconectada da realidade biolóxica e antropolóxica das mulleres.

Foi considerada unha das pensadoras máis influentes por publicacións de prestixio como "Foreing Policy" e "Prospect".

PensamentoEditar

Camiglie Paglia defende a bisexualidade como expresión da liberación e o empoderamento da muller. Nas súas investigacións sobre a muller na expresión artística, amosa a subordinación e manipulación da muller e o seu corpo debido a unha cultura propia do patriarcado e o machismo. Entende que na natureza humana existen forzas primarias dionisíacas e caóticas, especialmente no que atinxe á sexualidade, que a cultura patriarcal pretende reprimir subordinando o poder inherente á muller. A diferenza da ideoloxía de xénero, Paglia cre na especificidade e a forza da sexualidade feminina e defende a súa liberación dende posicións libertarias. Acusa a determinadas correntes femininas de pretender anular a masculinidade e dun puritanismo inimigo da liberdade afectiva, da pornografía e da liberdade dos corpos.

Foi polémico o seu desleixo por pensadores recoñecidos como Jean Baudrillard, Jacques Derrida, Jacques Lacan e Michel Foucault, aos que descualificou como post-estruturalistas que separaban a palabra do mundo real, algo moi masculino que o arraigo da muller no seu corpo debe rexeitar con enerxía.

Insta as mulleres a que desenvolvan a súa enerxía e o seu potencial creativo e solidario do seu sexo, pero critica o fondo individualista burgués e o falso vitimismo de certas correntes feministas actuais. Isto fixo que se autocualificase como a feminista que as demais feministas odian.

Na súa análise da cultura popular actual, manifesta críticas duras contra as artistas e mulleres do mundo do espectáculo que asumen un feminismo estereotipado e superficial, ao tempo que asemade utilizan expresións corporais e estratexias publicitarias que potencian o sexismo e o exhibicionismo femenino concibido para agradar o varón consumista, mol e tépedo da postmodernidade.

Nos seus artigos, ensaios e entrevistas, non foxe de posicións paradoxais como a crítica do apoucamento politicamente correcto dos intelectuais varóns, ata o punto de afirmar sentirse cómoda nos derradeiros redutos masculinos como os talleres e os andamios.

ObrasEditar