Ulrich de Löwendal

Ulrich de Woldemar ou Ulrich de Löwendal, conde de Löwendal, nado o 6 de abril de 1700 e finado o 27 de maio de 1755, foi un nobre e militar de orixe dinamarquesa, mariscal de Francia.

Ulrich de Löwendal
Lowendal.jpg
Nacemento6 de abril de 1700
Lugar de nacementoHamburgo
Falecemento27 de maio de 1755
Lugar de falecementoParís
NacionalidadeDinamarca, Electorado de Saxonia, Imperio Ruso e Reino de Francia
Ocupaciónpolítico e militar
PaiWoldemar von Löwendal
Naisen etiquetar
CónxuxeBarbara Szembeck
FillosConstance de Lowendal, François Xavier Joseph de Lowendal e Grevinde Benedikta Antonina von Lövendal
IrmánsHedevig baronesse Løvendal e Ulrich Friedrich von Löwendal
PremiosCabaleiro da orden do Espírito Santo, Cabaleiro da Orden de San Miguel e Cabaleiro da Orde de Santo Alexandre Nevski
Na rede
WikiTree: Løvendal-4
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Naceu en Hamburgo, fillo de Woldemar, barón de Löwendal, gran mariscal de Polonia, pertencía á casa de Holstein-Gottorp e estaba emparentado coa Casa Real dinamarquesa. En 1714 xa era capitán ó servir no exército imperial de Carlos VI. Loitou no exército dinamarqués contra os suecos e despois volveu ó exército imperial para loitar contra os turcos ás ordes do xeneral Uxío de Savoia (1716-1718) participando na batalla de Petrovaradin e nos sitios de Timişoara e Belgrado; combateu tamén contra os españois en Italia (1719), estivo ó servizo de Augusto II de Polonia quen lle deu o grao de mariscal de campo e inspector xeral da infantería saxona. Loitou contra os franceses no Rhin (1734) e no exército ruso contra os turcos (1739) e en Finlandia contra os suecos (1741-1743).

O mariscal Mauricio de Saxonia convenceuno para servir no exército francés co grao de tenente xeneral (1743), distinguiuse nos sitios de Menen e Ieper e na batalla de Fontenoy, onde estivo ó mando da reserva e cargou contra a columna inglesa á cabeza da brigada de Normandía, tomou deseguido Gante e diversas poboacións nos Países Baixos.

En 1747, a toma Berg-op-Zoom, que se tiña como inexpugnable, elevouno á dignidade de marechal de Francia (17 de setembro de 1747). Foi membro de honra da Academia Real de Ciencias desde 1754 e o seu vicepresidente en 1755. Era tamén cabaleiro da Orde do Espírito Santo desde 1746.

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

  • Jean de Viguerie, Histoire et dictionnaire du temps des Lumières. 1715-1789, París, Robert Laffont, coll. Bouquins, 2003 ISBN 2-221-04810-5