Abrir o menú principal

A novena sinfonía de Mahler foi estreada en xuño do 1912 pola orquestra filharmónica de Viena dirixida por Bruno Walter.

EstruturaEditar

Trátase dunha obra puramente orquestral, dividida en catro movementos. Seguía, por tanto, o modelo clásico de sinfonía. Porén esta obra mostra unha tensión entre estrutura e estilo, propia das últimas obras de Mahler. Esta tensión exprésase a través das novas técnicas musicais atonais, que naqueles momentos estaban desenvolvendo paralelamente Arnold Schönberg e Anton Webern. Así, non existe unha tonalidade central que se distribúa uniformemente ó longo da obra, senón que Mahler varía constantemente as notas, buscando unha maior expresividade musical.

Os catros movementos que conforman a peza son:

  • Andante Comodo
  • Im Tempo eines gemächlichen Ländlers. Etwas täppisch und sehr derb
  • Rondo-Burleske. Allegro assai. Sehr trotzig
  • Adagio. Sehr langsam und noch zurückhaltend

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar