Sheldon Lee Glashow

Sheldon Lee Glashow, nado en Nova York en 1932, é un físico e catedrático norteamericano galardoado co Premio Nobel de Física no ano 1979.

Infotaula de personaSheldon Lee Glashow

Editar o valor em Wikidata
Biografía
Nacemento5 de decembro de 1932 Editar o valor em Wikidata (91 anos)
Nova York, Estados Unidos de América Editar o valor em Wikidata
Datos persoais
País de nacionalidadeEstados Unidos de América Editar o valor em Wikidata
RelixiónAteísmo Editar o valor em Wikidata
EducaciónUniversidade Harvard
The Bronx High School of Science (en) Traducir
Universidade Cornell
Universidade de Boston Editar o valor em Wikidata
Director de teseJulian Schwinger Editar o valor em Wikidata
Actividade
Campo de traballoFísica teórica, força eletrofraca (pt) Traducir e física de partículas Editar o valor em Wikidata
Ocupaciónfísico , físico teórico , científico , profesor universitario Editar o valor em Wikidata
EmpregadorUniversidade Harvard
Universidade de Boston
Universidade de California en Berkeley Editar o valor em Wikidata
Membro de
ProfesoresJulian Schwinger Editar o valor em Wikidata
LinguaLingua inglesa Editar o valor em Wikidata
Obra
Obras destacables
DoutorandoElizabeth Ellen Jenkins (en) Traducir e Uri Sarid (en) Traducir Editar o valor em Wikidata
Premios

IMDB: nm6007857 BNE: XX949512 Dialnet: 269207 Editar o valor em Wikidata

Biografía

editar

Naceu o 5 de decembro de 1932 na vila de Nova York, fillo de inmigrantes rusos de tradición xudía[1]. Estudou no Bronx High School of Science, onde coñeceu a Steven Weinberg, e posteriormente licenciouse en Física no ano 1954 na Universidade Cornell. En 1959 conseguiu o doutoramento na Universidade Harvard baixo a supervisión de Julian Schwinger, e ampliou os seus estudos no Instituto Niels Bohr de Copenhague, o CERN e no Instituto Tecnolóxico de California.

Entre 1982 e 1984 Glashow foi profesor de física na Universidade de Houston, e desde aquel ano é o da Universidade de Boston.

Investigacións científicas

editar

Xunto a Steven Weinberg e Abdus Salam desenvolveu a teoría da interacción electrodébil pola cal o electromagnetismo e a Interacción nuclear débil son, baixo certas condicións, unha mesma e única interacción. Grazas a estes traballos púidose comprobar como esta teoría era aplicable a todas as partículas e non tanto só aos leptóns.

En 1979 Glashow, xunto con Steven Weinberg e Abdus Salam, serían galardoados co Premio Nobel de Física polos seus traballos sobre a Interacción electrodébil.

Posteriormente estudou a relación materia/antimateria, os neutrinos e realizou tamén varios tests de comprobación da relatividade especial descrita por Albert Einstein. Así mesmo destaca por ser un dos científicos máis escépticos da teoría das supercordas, que intenta explicar á vez todas as partículas subatómicas existentes e unificar todas as forzas da natureza.

Libros

editar
  • Interactions. A Journey through the Mind of a Particle Physicist and the Matter of this World.[2]
  • The Charm of Physics.[3]

Véxase tamén

editar

Ligazóns externas

editar