Abrir o menú principal

Santa María de Salto é unha parroquia do concello de Vimianzo, provincia da Coruña, arciprestado de Soneira e arquidiocese de Santiago de Compostela. Segundo o IGE en 2013 tiña 521 habitantes (263 mulleres e 258 homes), distribuídos en 12 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 671 habitantes.

Salto
Batans do mosquetin.jpg
Batáns do Mosquetín.
ConcelloVimianzo
Poboación521 hab. (2013)
Entidades de poboación12

Índice

Situación xeográficaEditar

Está delimitada por Treos, Tines, Bamiro, Vimianzo e Calo e polo concello de Laxe, distando 3,2 km da capital do concello e sumando 840 habitantes en total. Divídese nos núcleos do Careixo, Castro, Castromil, A Costa, A Lagoa, O Mosquetín, Reboredo, Reparada, Salto, Santa Irena, Señoráns e Torelo.

Enclaves naturaisEditar

Cabe destacar o monte de San Bartolomeu, con 407 m de altitude e o paso dos ríos Castro e Grande do Porto.

HistoriaEditar

Tomando como referencia os restos do poboado galaico de Castro e mámoas en Reparada, pódese asegurar que o poboamento das terras que conforman actualmente esta parroquia, -ao igual que as súas veciñas lindantes- remóntanse polo menos ao 2000 a.C.

Pero é despois da chegada do novo imperio cando se comeza unha organización e estrutura sólidas, tendo o seu enclave histórico máis importante na igrexa parroquial. Comezando coma unha nave sinxela e co típico arco de medio punto románico, foi evolucionando sen alterar ningún dos seus elementos orixinais. Por exemplo, a bóveda da sancristía e os capiteis das columnas son tipicamente renacentistas, así coma as diferentes imaxes de María Magdalena e Cristo mentres que a bóveda da capela maior responde a un estilo gótico. No 1789 foron engadidos dous retablos máis obra de Francisco Agudín, de estilo neoclásico e outros vestixios coma a Virxe do Rosario, de liñas barrocas. O derradeiro cambio produciuse no 1956, sendo definitivamente unha igrexa de cruz latina.

Sendo a igrexa a clave da cultura desta parroquia, o eixe da economía correspóndelle ós batáns do Mosquetín, documentados desde o catastro de Ensenada (1753). Estes muíños sitúanse á esquerda do río Grande e suman en total sete máis tres batáns. Recóllense en dous edificios sobre o río, sendo os muíños destinados á malla da fariña e os batáns para o liño e la. Durante séculos constituíu unha importante industria e os seus servizos eran demandados máis aló dos límites naturais de Soneira. Actualmente están sendo rehabilitados pola Deputación da Coruña co obxectivo de transformalos nun museo.

ErmidasEditar

Ademais da igrexa principal existen numerosas ermidas distribuídas pola parroquia destacando a de San Bartolomeu no cumio deste monte e as da Virxe Peregrina, Santa Eirena e Santo Antonio.

Galería de imaxesEditar

Lugares e parroquiasEditar

Véxase taménEditar