Sète

Comuna francesa de Occitania

Coordenadas: 43°24′19″N 3°41′51″L / 43.40528, -3.69750

Sète (en occitano: Seta), coñecida como Cette ata 1928, é unha comuna do departamento de Hérault, na rexión de Occitania no sur de Francia. Os seus habitantes chámanse Sétois.

Sète
Seta
Blason ville fr Sète (Hérault).svg
Pont du Tivoli, Sète, Hérault 14.jpg
Ponte do Tivoli
Localización
Sète en Francia
Sète
Sète
PaísFrancia Francia
RexiónOccitania
DepartamentoHérault
Xeografía
Altitude0–176 msnm
Superficie24,21 km²
Demografía
Poboación42 786 (2008)
Densidade1 800 hab./km2
XentilicioSétois
Outros datos
Código postal34301 / 34200
AlcaldeFrançois Commeinhes (2014 - 2020)
Páxina oficial

Coñecido como a "Venecia do Languedoc" e a "illa singular" (en palabras de Paul Valéry), é un porto e un balneario do Mediterráneo cunha identidade cultural moi forte, tradicións, cociña e dialecto. É a cidade natal de artistas como Paul Valéry, Jean Vilar, Georges Brassens, Hervé Di Rosa, Manitas de Plata e Robert Combas.

XeografíaEditar

 
Ponte Virla.
 
Parte suroeste do barrio da Ile de Thau e do Étang de Thau.

Construído sobre e ao redor de Mont St Clair, Sète está situado no extremo sueste do Étang de Thau, un lago de auga salgada pechado usado principalmente para criadeiros de ostras e mexillóns. Ao seu outro lado atópase o Mediterráneo, e a cidade ten unha rede de canles que son enlaces entre o Étang de Thau e o mar Mediterráneo.

ClimaEditar

Datos climáticos para Sète (1981–2010 averages)
Mes Xan Feb Mar Abr Mai Xuñ Xul Ago Set Out Nov Dec Anual
Temperatura máxima en °C 20,2 21,3 27,1 31,0 34,6 40,3 37,8 41,0 34,2 32,1 25,4 20,4 41,0
Media máxima en °C 10,8 11,6 14,6 16,9 20,6 24,9 27,8 27,4 23,7 19,3 14,3 11,4 18,6
Media mínima en °C 5,3 5,5 7,9 10,1 13,8 17,4 20,0 19,9 16,8 13,6 9,0 6,2 12,2
Temperatura mínima en °C −11,0 −12,0 −6,2 1,2 4,2 6,5 12,0 11,0 6,0 2,4 −1,8 −7,2 −12,0
Precipitación media mm 51,4 51,8 39,7 48,3 42,3 25,2 11,5 26,4 56,7 90,9 65,2 51,3 560,7
Humidade relativa media (%) 76 74 70 70 72 69 66 68 74 76 75 76 72,2
Fonte #1: Météo France[1]
Fonte #2: Infoclimat.fr (humidity and snowy days, 1961–1990)[2]

HistoriaEditar

O nome apareceu por primeira vez en Tolomeo (Xeografía II.10.2.): Σήτιον ὄρος, máis tarde en Avienus (Ora Maritima): Setius ... mons e nos mapas de Aniane: fiscum ..qui nuncupatur Sita

Durante o século XI apareceu o catarismo na rexión de Languedoc.[3]

1600-1900Editar

O 29 de xullo de 1666 colocouse oficialmente a primeira pedra no peirao de Saint-Louis. En 1681 completouse o Canal do Midi. En 1684, Vauban visitou o porto. En 1703, consagrouse a igrexa de Saint-Louis. Do 24 ao 26 de xullo de 1710, durante a Guerra de Sucesión Española os británicos atacaron Sète, pronto contaatacada polo duque de Noailles Adrien Maurice de Noailles. En 1710, construíronse os fortes de Saint-Pierre e Butte-Ronde. En 1724 mercouse a casa do concello. En 1744 construíronse a cidadela de Richelieu e a torre de Castellas.

Século XIXEditar

Entre 1807 e 1809 os británicos intentaron queimar a cidade. O 21 de maio de 1821 colocouse a primeira pedra do espigón (rematado en 1869). O 9 de xuño de 1839 abriuse o ferrocarril Montpellier - Sète. O 6 de maio de 1872 creouse a cámara de comercio. Entre 1882 e 1888 tiveron lugar as obras de construción do porto. O 24 de xuño de 1894 Sante Geronimo Caserio, un anarquista italiano de Lombardía e aprendiz de panadeiro en Sète matou a coiteladas a presidenta Sadi Carnot en Lión. En 1895 abriuse o instituto de secundaria, máis tarde renomeado Lycée Paul Valéry.

Século XXEditar

En 1901 construíuse unha rede de tranvías eléctricos (usada ata 1935). En 1902, a familia Nelson abriu Chateau Nelson. O 20 de xaneiro de 1928, o nome da cidade cambiou de Cette a Sète. En 1934, o FC Sète 34 gañou a Ligue 1 e a Copa de Francia e converteuse no primeiro club de fútbol en gañar ambos o mesmo ano. O 23 de maio de 1939: o SS Sinaia sae do porto cos republicanos españois que solicitan asilo no México de Lázaro Cárdenas. O 12 de novembro de 1942: a cidade é ocupada polas tropas alemás da Wehrmacht. O 25 de xuño de 1944, a estación de ferrocarril de Sète, as refinerías de petróleo de Balaruc-les-Bains e Frontignan foron bombardeadas pola 15a Forza Aérea estadounidense. O 20 de agosto de 1944 Sète foi liberada. O 11 de xullo de 1947, o buque de vapor SS presidente Warfield sae cara Palestina con 4 530 xudeus que sobreviviron á Shoah. O oficial portuario M. Leboutet autorizara ao capitán Ike Aronowicz a navegar cara a Colombia e, despois de 5 días no océano Atlántico, o barco tomou o nome de SS Exodus e cambiou de dirección cara a Palestina. 27 km (17 miles) da costa, foron detidos por 5 torpederos británicos. 75 pasaxeiros aceptaron o asilo en Francia, mentres que os demais foron levados a Hamburgo a través de Xibraltar. En 1960 construíuse o Théâtre de la Mer. En 1962 abriuse o colexio técnico Joliot-Curie. En 1966 producíronse as principais obras de construción do porto. En 1970 abriuse o museo Paul Valéry. A partir de 1981 construíuse un novo hospital público. O 31 de outubro de 1991 abriuse o espazo Georges Brassens, un museo dedicado ao cantante.

século XXIEditar

En 2004, fíxose un plan para preservar o "Lido" e evitar máis danos costeiros. En 2005 creouse un novo barrio chamado Villeroy.En 2006 renovouse o "espace Georges Brassens". En xaneiro de 2007, o Languedoc-Rosellón xestiona o porto de Sète. En 2014, une ville humanitaire, viu a creación de "les Anges de la Rue" En 2016, produciuse un gran derramamento de viño no castelo de Nelson.

Relacións internacionaisEditar

Cidades xemelgas - cidades irmánsEditar

Sète está irmandada con:[4]

GaleríaEditar

NotasEditar

  1. "Données climatiques de la station de Sète" (en French). Meteo France. Arquivado dende o orixinal o 20 de novembro de 2018. Consultado o 7 de xaneiro de 2016. 
  2. "Normes et records 1961-1990: Sète (34) - altitude 80m" (en French). Infoclimat. Consultado o 7 de xaneiro de 2016. 
  3. Le Roy Ladurie, Emmanuel (1990). Montaillou: cátaros e católicos nunha aldea francesa. Londres: Penguin. pp. vii. ISBN 978-0-14-013700-2. 
  4. "Le jumelage". sete.fr (en francés). Sète. Consultado o 18 de novembro de 2019. 

Véxase taménEditar

Ligazóns externasEditar