Rexurdimento celta

Coñécese como Rexurdimento celta o revivir do interese pola cultura, os mitos, lendas e a literatura dos "pobos celtas" que se produciu en Europa na segunda metade do século XVIII e continuou durante o Romanticismo e parte do século XX.

HistoriaEditar

O interese polas culturas gótica e celta apareceu a mediados do século XVIII[1] coas obras de Thomas Gray, influenciadas pola colección de poesía galesa publicada por Ieuan Brydydd en 1764. Foron moi populares influentes tamén os poemas pseudo-ossiánicos escritos por James Macpherson.

No século XIX publicáronse moitas traducións de obras das literaturas celtas, especialmente, os Mabinogion (Charlotte Guest, 1838-1849), o Barzaz Breiz e Os Bardos bretóns do século VI (Hersart de la Villemarqué, 1839-1850). En 1854 Ernest Renan publicou A Poesía das razas celtas, un estudo moi influente e en 1865-6 Mathew Arnold pronunciou unha serie de conferencias sobre a literatura celta en Oxford que vinculaba todas as literaturas celtas e contribuíu a promover a creación da cátedra de Celta nesta universidade en 1877.

Durante o XIX moitos escritores ingleses empregaron a temática celta, como Thomas Love Peacock, Tennyson e Gerard Manley Hopkins. En Escocia destacaron William Black e William Sharp (este co pseudónimo de Fiona Macleod). O rexurdimento foi especialmente vigoroso na Irlanda con autores como W. B. Yeats, "AE" (pseudónimo de George William Russell, Oliver St John Gogarty, Sean O'Casey e James Stephens. En Irlanda recibiu o nome de "Lusco-fusco celta".

GaliciaEditar

 
Gaiteiros galegos.

Galiza tamén tivo o seu propio rexurdimento celta,[2] coñeceuse como "celtismo" e o seu maior representante foi Eduardo Pondal. Durante a ditadura de Francisco Franco, tódalas formas da cultura galega foron suprimidas en favor da cultura española que estaba fortemente baseada na cultura andaluza. Esta época de negación cultural durou até a morte de Franco, en 1975, cando foi restaurada a democracia e todas as culturas do estado puideron florecer unha vez máis. Destacados músicos e agrupacións celtas son Carlos Núñez, Luar na Lubre e Susana Seivane.[3] Hoxe en día, o Movemento de Rexurdimento Galaico ten como obxectivo revivir a lingua galaica.[4][5][6]

NotasEditar

  1. Stephen Walker, "Celtic Revival Crosses" Arquivado 01 de outubro de 2016 en Wayback Machine., Celtic Arts Website, accessed 22 November 2008
  2. Alberro, Manuel (2005). "Celtic Legacy in Galicia". E-Keltoi: Journal of Interdisciplinary Celtic Studies 6. pp. 1005–1035. Arquivado dende o orixinal o 01 de xuño de 2013. Consultado o 29 de setembro de 2016. 
  3. Melhuish, Martin (1998). Quarry Press Inc., ed. Celtic Tides: Traditional Music in a New Age. Ontario, Canada. p. 28. ISBN 1-55082-205-5. 
  4. "Gallaic Revival Movement". Consultado o 11 de maio de 2013. 
  5. "Gallaic Revival". Arquivado dende o orixinal o 18 de agosto de 2013. Consultado o 11 de maio de 2013. 
  6. "Old Celtic Dictionary". Arquivado dende o orixinal o 04 de novembro de 2012. Consultado o 29 de setembro de 2016. 

Véxase taménEditar

Outros artigosEditar

BibliografíaEditar

  • Brown, Terence (ed.), Celticism (1996), ISBN 90-5183-998-7.
  • Castle, Gregory. Modernism and the Celtic Revival. Cambridge: Cambridge University Press, 2001.
  • Foster, R. F. (1997). W. B. Yeats: A Life, Vol. I: The Apprentice Mage. New York: Oxford UP. ISBN 0-19-288085-3.
  • Foster, R. F. (2003). W. B. Yeats: A Life, Vol. II: The Arch-Poet 1915–1939. New York: Oxford UP. ISBN 0-19-818465-4.
  • Gardiner, M. (2005). Modern Scottish Culture. Edinburgh: Edinburgh University Press. ISBN 0-7486-2027-3.
  • MacDonald, M. (2000) Scottish Art. London: Thames and Hudson. ISBN 0-500-20333-4.