Primeira lei da termodinámica

A primeira lei da termodinámica é a lei de conservación da enerxía aplicada aos procesos térmicos. Nela observamos a equivalencia entre traballo e calor. Este principio pode enunciarse a partir do concepto de enerxía interna. Esta pode ser entendida como a enerxía asociada aos átomos e moléculas nos seus movementos e interaccións internas ao sistema. Polo tanto, non envolve outras enerxías potenciais e cinéticas, que o sistema como un todo presenta nas súas relacións co exterior.

Leis da termodinámica
Lei cero da termodinámica
Primeira lei da termodinámica
Segunda lei da termodinámica
Terceira lei da termodinámica

Podemos dicir que existe unha función “U”(enerxía interna) cuxa variación durante unha transformación depende unicamente de dous estados, o inicial, e o final. Nun sistema pechado a indicación desta variación dáse como :

onde Q é a cantidade de calor recibido polo sistema e W o traballo. As cantidades W e Q son expresadas alxebricamente.

A enerxía interna defínese como a suma das enerxías cinéticas e de interacción dos seus constituíntes.

Este principio enuncia, entón, a conservación de enerxía. De xeito que se tivermos un sistema illado (i.e. o universo) como non pode intercambiar nin calor nin traballo, mantén constante a súa enerxía interna, sen importaren os procesos que sufra.