Pepito Arriola

pianista español

José Rodríguez Carballeira, nado en Betanzos o 14 de decembro de 1895 e finado en Barcelona o 24 de outubro de 1954, foi un músico galego. Destacou fundamentalmente como pianista, pero tamén como compositor e violinista.

Pepito Arriola
José Arriola.jpg
Nome completoJosé Rodríguez Carballeira
AlcumePepito Arriola
Nacemento14 de decembro de 1896
Lugar de nacementoBetanzos
Falecemento24 de outubro de 1954
Lugar de falecementoBarcelona
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónpianista
Na rede
Musicbrainz: fef9aaeb-94cd-4a50-bd0a-42ff0871dde2 Editar o valor em Wikidata
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

 
Pepito Arriola (1901)

Fillo de Josefa Rodríguez Carballeira, nai solteira. Foi inscrito no rexistro en Betanzos cos apelidos de súa nai ao non ter pai coñecido. Porén, sempre o chamaron polo segundo apelido do avó materno, de orixe vasca. Cando súa nai marchou a Madrid quedou ao cargo da irmá desta, Aurora Rodríguez Carballeira (nai de Hildegart, curmá de Pepito), quen o educou.

Tras descubrir as súas habilidades, a nai levouno a Madrid a comezos de novembro de 1899, onde comezou unha fulgurante carreira como neno prodixio tocando o piano. O seu primeiro recital foi o 4 de decembro de 1899 na casa dos señores Montano, ao que asistiron unhas 300 persoas. O programa incluíu a Marcha Real e a Alborada de Pascual Veiga. Tocou no Ateneo o 2 de febreiro de 1900 e ese mesmo ano deu un concerto con seis obras de seu no Palacio Real. A raíña amadriñou o neno e pagou os seus estudos musicais.

A nai e o rapaz trasladáronse a Alemaña en 1902. Arriola estudou no conservatorio de Berlín con Richard Strauss e tocou coa Orquestra Filharmónica de Berlín baixo a dirección de Nikisch. Foi elixido pianista da corte de Guillerme II.

Deu xiras por todo o mundo con enorme éxito, tocou nos EUA (na Metropolitan Opera e no Carnegie Hall, entre outros) e realizou unha extensa xira por Cuba en 1910. Foi unha das grandes figuras da música alemá da época. En 1946 tivo que volver a España, onde xa non volveu ter éxito.

ObraEditar

  • Aurora, habanera (piano) 1898
  • Impresiones argentinas (piano), publicadas en "Mundial Música, año I, nº 8-9 (agosto-setembro 1916), 1916
  • Hommage à Manuel de Falla/Homenaxe a Manuel de Falla (piano), 1942

Postumamente descubríronse 11 obras escritas en Barcelona tras o seu regreso:

 
Imaxe da Rondalla Airiños da Miña Terra de Ferrol, da que Pepito foi parte
  • Divertimento concertante para 2 pianos e orquestra de cordas con frauta obrigada, 1946
  • Tres textos cervantinos para voces e orquestra (: 2333-4231-Tp.-Cordas), 1946
    • I: "Aqui lloró Don Quijote", para Soprano, Contralto, Barítono e Baixo.
    • II: "Mal me guardaréis", para Soprano
    • III: "Marinero soy de amor", para Barítono
  • Tres textos cervantinos, redución para 2 pianos, 1947
  • Concerto para corno (trompa) e orquestra (: 2022-0000-Tp.-Cordas), 1948
  • Schlichte Weise para violín e piano, 1948
  • Song para Soprano e piano (texto de Christina Georgina Rossetti), 1948
  • Don Quixote in DM, 1949
  • Seis poesías de Antonio Machado para Baritono e orquestra (: 2222-4231-Tp., perc.-Cordas), 1949
  • Cuarteto en Dó maior para cordas, 1949
  • Pequena serenata para cello e piano, 1951
  • Concertino para piano e orquestra (: 2332-4131-Tp.-Cordas), 1953

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar