Pedro Salinas

escritor español

Pedro Salinas y Serrano, nado en Madrid en 1891 e finado en Boston en 1951, foi un poeta español, membro da Xeración do 27.

Pedro Salinas
PedroSalinas.jpg
Nacemento27 de novembro de 1891
 Madrid
Falecemento4 de decembro de 1951
 Boston
SoterradoSanta María Magdalena de Pazzis Cemetery
NacionalidadeColombia e España
Alma máterInstituto San Isidro e Universidade de Sevilla
Ocupaciónlingüista, poeta, escritor, tradutor e catedrático de universidade
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Doutor en dereito e en letras, entre 1914 e 1917 foi lector de castelán na Sorbona, ao regresar a España ensina nas universidades de Sevilla, Murcia. En 1922 marcha para dar clases en Oxford e dende 1923 estará nos Estados Unidos, volverá en 1926 e colabora co Centro de Estudos Históricos que fundara Ramón Menéndez Pidal, en 1932 edita a revista literaria Índice Literario e en 1933 funda a Universidade Internacional de Santander, trala guerra civil española ten que se exiliar e traballa en numerosas universidades dos Estados Unidos e Porto Rico.

A obra poética de Salinas adoita dividirse en tres etapas. a inicial, a da plenitude e a do exilio:

A etapa inicial (1923-1932) está marcada pola influencia da poesía pura de Juan Ramón Jiménez e caracterízase pola idea de depuración e perfección poética e o protagonismo dos temas amorosos. Entre as obras desta etapa destacan Presagios (1923), Seguro azar (1929) e Fábula y signo (1931).

A etapa de plenitude abrangue ata 1939 e fórmana a trloxía amorosa La voz a ti debida (1933), Razón de amor (1936) e Largo lamento (1939).

A etapa do exilio está formada por El contemplado (1946), extenso poema no que dialoga co mar de San Juan de Puerto Rico; Todo más claro y otros poemas (1949) e a obra póstuma Confianza (1955), afirmación gozosa da realidade vivida.

Entre a súa obra narrativa destaca La bomba increible (1950), novela sobre os horrores da bomba atómica, e El desnudo impecable y otras narraciones (1951).