Abrir o menú principal

Partido Carlista (1970)

O Partido Carlista é un partido político español, que se considera continuador directo da tradición histórica do carlismo. O secretario xeral do PC é, dende o ano 2000, Evaristo Olcina. El Federal é o seu voceiro oficial dende 1999, antes fora IM. Dende 1991 o PC mantén unha estrutura federal coa posibilidade que se formen partidos carlistas soberanos nas nacionalidades asociados ao Partido Carlista. As mocidades do PC agrúpanse nas Xuventudes Carlistas

Partido Carlista
Partido político de España
Partido Carlista logo.svg
Dirixentes e organización
LíderEvaristo Olcina
MocidadesJuventudes Carlistas
Historia
Fundación1969
Posicións políticas
IdeoloxíaSocialismo
Autoxestión
Federalismo
Representación
RepresentaciónSen representación
Outros datos
SedeC/Silva Nº 13, 1º-B 28004 Madrid
PublicaciónEl Federal
Páxina webwww.partidocarlista.com/

HistoriaEditar

O actual PC provén da renovación da ideoloxía da Comuñón Carlista que se deu nas décadas de 1950 e 1960 impulsada polas organizacións universitarias e obreiras do carlismo co apoio de Xavier de Borbón-Parma, aínda que o nome de Partido Carlista non se xeneralizou ata fins dos anos 1960.

Entre 1970 e 1972 o PC organizou os Congresos do Pobo Carlista en Arbonne, nos que se materializou o cambio ideolóxico carlismo cara un socialismo autoxestionario e a conversión do PC nun partido de masas, de clase, federal e democrático que aspiraba a unha monarquía socialista baseada no pacto entre a dinastía e o pobo.

O presidente do PC era Carlos Hugo de Borbón-Parma que estaba representado en España por José María de Zavala e segundo datos do partido contaba con 25.000 militantes en 1977. En 1974 PC pasou a formar parte con outras forzas da oposición da Junta Democrática de España, ata que marcho en febreiro de 1975 para pasar a forma parte da da Plataforma de Converxencia Democrática que en marzo de 1976 se fusionou coa Xunta na Coordinadora Democrática. O PC non puido participar nas primeiras eleccións democráticas de 1977 por non lle chegar a tempo o seu recoñecemento oficial como partido, e tras apoiar a Constitución de 1978, entrou en crise coa marcha de parte da súa base cara partidos nacionalistas e de esquerda. Nas eleccións de marzo de 1979 o PC obtivo 50.552 votos (0.28%) e quedou sen representación parlamentaria. Os mellores resultados obtívoos en Navarra co 7.72% e País Vasco 0.65%. Por mor do fracaso electoral dimitiu o seu secretario Xeral, Zavala, ao que seguiron o resto dos dirixentes, entre eles Carlos Carnicero e Josep Carles Clemente. En novembro de 1979 renunciou á presidencia Carlos Hugo e en abril de 1980 deuse de baixa no partido que pasou a ser testemuñal na vida política española. Mariano Zufía, secretario xeral do EKA-Partido Carlista de Euskadi, asumiu a secretaria xeral do PC. En 1986 foi unha das forzas que deron orixe a Izquierda Unida aínda que marchou da coalición en 1987. O PC deixou de acudir á maioría dos procesos electorais por falta de fondos e militancia. Si acudiu a varias eleccións ao Parlamento europeo: 1989 tivo 8.477 votos (0.05%), deles 1.226 (0.54%) en Navarra, en 1994 tivo 4.640 votos (0.02%), deles 583 (0.25%) en Navarra, nas de de 2004 consegue 1.600 votos (0.01%), deles 264 en Navarra (0.13%). Nas eleccións municipais de 2003 conseguiu uns poucos concelleiros en Navarra. Nas eleccións xerais de 2004 obtivo 1.813 votos (0.01%), deles 620 (0.18%) en Navarra.

GaliciaEditar

En Galicia o Partido Carlista Galego tiña como principal dirixente a Manuel Rego Nieto, tras a crise de 1979 practicamente desapareceu. Nas eleccións xerais de 1979 1.711 votos (0.17%). Nas eleccións europeas de 1989 conseguiu 791 votos (0.08%), nas de 1994 tivo 301 votos (0.03%). Nas eleccións xerais de 2004 o PC non se presentou en Galicia. Nas eleccións europeas de 2004 tivo 96 votos (0.01%)

Ligazóns externasEditar