Abrir o menú principal

Palas de Rei

concello da comarca da Ulloa

Coordenadas: 42°52′23.42″N 7°52′9.07″O / 42.8731722, -7.8691861

Palas de Rei é un concello da provincia de Lugo, pertencente á comarca da Ulloa. Segundo o IGE en 2014 tiña 3.601 habitantes. O seu xentilicio (véxase no Galizionario) é «palense».

Palas de Rei
Escudo de Palas de Rei
Interior do Castelo de Pambre, Pambre, Palas de Rei.jpg
Situacion Palas de Rei.PNG
Situación
Xentilicio[1]palense
Xeografía
ProvinciaProvincia de Lugo
ComarcaComarca da Ulloa
Poboación3.414 hab. (2018)
Área199,7 km²
Densidade17,1 hab./km²
Entidades de poboación43 parroquias
Política (2019[2])
AlcaldePablo José Taboada Camoira (PPdeG)
Concelleiros
PPdeG: 7
PSdeG-PSOE: 4
Eleccións municipais en Palas de Rei
Uso do galego[3] (2011)
Galegofalantes81,58%
Na rede
www.concellopalasderei.es

Índice

DemografíaEditar

Censo total 2014 3.601 habitantes
Menores de 15 anos 274 (7.6 %)
Entre 15 e 64 anos 1.944 (53.98 %)
Maiores de 65 anos 1.383 (38.40 %)
 

ToponimiaEditar

O lugar aparece mencionado nun documento de 1153 como pallatium Regis[4]. Con todo, podería non derivar de pazo senón do topónimo Palas, referido a covas de lugares calizos[5].

HistoriaEditar

No concello consérvanse restos prehistóricos, como mámoas, dolmens e castros. Trala romanización, o lugar estaba atravesado por unha vía romana cara a Lugo. No século VI pertencía ao condado de Ulliensis.

Na Idade Media o camiño de Santiago trouxo, amais do estilo románico, a prosperidade á vila, que aparece citada no Códice Calixtino. Na parroquia de Vilar de Donas está a Igrexa románica de Vilar de Donas, de orixe monástica. A fundación do mosteiro atribúeo a tradición a unhas donas (representadas nas pinturas góticas da capela maior), co que se explicaría o topónimo. En realidade, o seu fundador foi Arias Pérez de Monterroso, a mediados do século XII.

Consérvanse restos de fortalezas, torres, castelos, pazos e casas brasonadas, como a casa-torre de Filgueira, a casa-torre de Fontecuberta; o Pazo de Laia (que conserva o escudo de armas dos condes de Traba, antecesores do fundador de Pambre), a casa de Ulloa (cos escudos dos Saavedra, Montenegro, Gaioso e Deza), o pazo Mariñao, a fortaleza do Castro de Seixas (en Merlán, de onde procede a liñaxe dos Vázquez de Seixas), o pazo de Pacheco e o castelo de Pambre, erguido por Gonzalo Ozores de Ulloa cara a 1375,unha das fortalezas mellor conservadas de Galicia, que resistiu a Gran Guerra Irmandiña en 1467.

Na segunda guerra carlista Palas de Rei foi un dos poucos concellos nos que triunfou a sublevación en 1846, constituíndose unha Xunta Revolucionaria.

O mesmo que noutros moitos lugares de Galicia, no 1936 en Palas tamén tiveron lugar asasinatos, como o de Camilo Díaz Baliño.[6]

ComunicaciónsEditar

A vila de Palas de Rei está atravesada pola vía francesa do Camiño de Santiago. Amais, atravésaa a estrada N-547, que comunica cara ao oeste con Santiago de Compostela, Melide e Arzúa, e cara ao leste coa estrada N-540, que leva cara a Lugo e Ourense.

Lugares de Palas de ReiEditar

Para unha lista completa de todos os lugares do concello de Palas de Rei vexa: Lugares de Palas de Rei.

Galería de imaxesEditar

Casa do concello. 

ParroquiasEditar

NotasEditar

  1. Véxase no Galizionario.
  2. Goberno de España, Ministerio do Interior (ed.). "Elecciones 2019". resultados.eleccioneslocaleseuropeas19.es. Consultado o 27 de maio de 2019. 
  3. Neira, Carlos. "Evolución do uso do galego por concellos". Consultado o 14 de outubro de 2014. 
  4. González Garcés, M: "Documentos", en Historia de La Coruña. Caixa Galicia, 1987. Páx. 462.
  5. Cabeza Quiles, F.: Os nomes de lugar, p. 328. Ed. Xerais, Vigo 1992.
  6. Mogo, Arturo (10/02/2018). "Sargadelos, Isaac Díaz Pardo e seu pai Camilo Díaz Baliño". La Comarca del Eo (5109): 5. 

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar