Padmasambhava

Padmasambhava[1] (literalmente, "o que chegou a ser nun loto"), tamén coñecido como Guru Rinpoche, foi un mestre budista do século VIII do subcontinente indio. Aínda que houbo un Padmasambhava histórico, sábese pouco del á parte de que axudou na construción do primeiro mosteiro budista no Tíbet en Samye, a petición de Trisong Detsen,[2] e de que pouco despois abandonou o Tíbet debido ás intrigas da corte.[3]

Padmasambhava
Guru Rinpoche in mist 2.jpg
Nacemento717
 Oddiyana
Falecemento762
EtniaIndo-áricos
RelixiónBudismo
Ocupaciónclergyman
editar datos en Wikidata ]

Apareceron numerosas lendas arredor da vida e dos feitos de Padmasambhava, e é amplamente venerado como un "segundo Buda" polos seguidores do budismo tibetano.[4][5]

No budistmo tibetano é o protagonista dun xénero literario chamado terma,[3] que emana do Amitābha que se di que se apareceu aos tertöns en encontros visionarios e o centro da práctica do guru yoga, particularmente nas escolas do movemento Rimé. A escola Nyingma considera a Padmasambhava como o fundador da súa tradición.[6]

Fontes históricasEditar

Unha das primeiras fontes para a figura histórica de Padmasambhava é o testamento de Ba, datado nos séculos IX ou X, que conta a fundación do mosteiro de Samye baixo o reinado de Trisong Detsen, que abrangue os anos 755–797/804).[7] Outros textos de Dunhuang mostra que as ensinanzas tántricas de Padmasambhava estaban a ser ensinadas no Tíbet durante o século X. Novas evidencias suxiren que Padmasambhava xa figuraba en mitos e rituais relixiosos, e probablemente era visto como a fonte iluminada das escrituras tántricas máis de douscentos anos antes de Nyima Özer (1136-1204).[8]

TraxectoriaEditar

Segundo a tradición, Padmasambhava manifestouse como un raio de luz que proviña do corazón de Buda Amitābha, como un neno de oito anos que apareceu nunha flor de loto (en sánscrito: padma) sobre o lago Dhanakosha, situado en Oddhiyana.[9] Mentres algúns estudosos sitúan este reino no val do Swat no actual Paquistán, fixéronse estudos literarios, arqueolóxicos e iconográficos que o sitúan no actual estado de Odisha na India.[10] Foi atopado polo rei Indrabodhi, que como non tiña fillos o adoptou como tal.[11][12] Nunha ocasión, durante unha danza sagrada realizada fronte á corte, no seu delirio deixou escapar ou lanzou o seu tridente ritual (kathvanga) matando no acto a esposa e o fillo non nacido dun dos ministros do seu pai. Por esta razón foi desterrado da corte e residiu en cemiterios empregando o estilo dun iogui tántrico.

Tras recibir diversas ensinanzas das dakinis que residían nos cemiterios, atopou a súa primeira discípula e consorte, Mandarava, coa que desenvolveu o poder de transcender o ciclo do nacemento e da morte practicando na cova sagrada de Maratika[13] (norte do Nepal). A súa sona chegou ata Trisong Deutsen, 38.º rei do Tíbet, grazas á suxestión de Khenpo Bodhisattva, coñecido como o abade Shantarakshita, para axudar a controlar os espíritos malignos que se opuñan á construción do mosteiro de Samye provocando unha seca en Lhasa. O rei convidou a Padmasambhava ao Tíbet onde empregou os seus poderes tántricos para dominar as eidades malignas que atopou polo camiño e finalmente recibiu a esposa do emperador, identificada como a princesa tibetana dakini Yeshe Tsogyal, como discípula e consorte.[14] Isto concordaba co principio tántrico de non eliminar as forzas negativas, senón empregalas para reforzar a viaxe cara ao espertar espiritual.

Fundou o primeiro mosteiro no Tíbet en Samye, instruíu os primeiros monxes non Gran Selo ou Mahamudra, e introduciu os leigos na práctica do budismo tántrico (Vajrayana).[15]

En Bután, Padmasambhava está asociado ao célebre mosteiro de Taktshang ou gorida do tigre, construído nun cantil de cincocentos metros por riba da superficie do val de Paro. Voou ata alí dende o Tíbet na forma sutil de Dorje Trollo a lombos da súa consorte, Yeshe Tsogyal, a quen transformou nun tigre voador para a viaxe. Despois desprazouse ao distrito de Bumthang para apazugar unha poderosa deidade ofendida por un rei local.

GaleríaEditar

NotasEditar

  1. En sánscrito Padmasambhava; en tibetano པདྨ་འབྱུང་གནས། transliterado 'byung gnas (EWTS); en mongol ловон Бадмажунай, lovon Badmajunai; en chinés: 莲花生大士, transliterado en pinyin Liánhuāshēng
  2. Kværne, Per (2013). Tuttle, Gray; Schaeffer, Kurtis R., eds. The Tibetan history reader. Nova York: Columbia University Press. p. 168. ISBN 9780231144698. 
  3. 3,0 3,1 Schaik, Sam van. Tibet: A History. Yale University Press 2011, páxinas 34-5, 96-8.
  4. "Padmasambhava". Encyclopædia Britannica. Consultado o 5 de outubro de 2015. 
  5. Buswell, Robert E.; Lopez, Jr., Donald S. (2013). The Princeton dictionary of Buddhism. Princeton: Princeton University Press. p. 608. ISBN 9781400848058. Consultado o 5 de outubro de 2015. 
  6. Harvey, Peter (2008). An Introduction to Buddhism Teachings, History and Practices. (2 ed.). Cambridge: Cambridge University Press. p. 204. ISBN 9780521676748. Consultado o 6 de outubro de 2015. 
  7. van Schaik, Sam; Iwao, Kazushi (2009). "Fragments of the Testament of Ba from Dunhuang". Journal of the American Oriental Society. 128 (3): 477–487. ISSN 0003-0279
  8. Cantwell, Cathy;Mayer, Rob; REPRESENTATIONS OF PADMASAMBHAVA IN EARLY POST-IMPERIAL TIBET(pg.22). https://ocbs.org/wp-content/uploads/2015/08/Cantwell-Mayer-Early-Representations-of-Padmasambhava-copy.pdf
  9. Trungpa (2001) 26.
  10. Keown, Damien (2003). A Dictionary of Buddhism (1 ed.). Oxford: Oxford University Press. p. 203. ISBN 9780198605607. Consultado o 11 de febreiro de 2016. 
  11. Morgan (2010) 208.
  12. Tsogyal (1973) volume I deals with Padmasambhava's life in India.
  13. Maratika
  14. 'Guru Rinpoche' and 'Yeshe Tsogyal' in: Forbes, Andrew ; Henley, David (2013). The Illustrated Tibetan Book of the Dead. Chiang Mai: Cognoscenti Books. B00BCRLONM
  15. Schaik, Sam van. Tibet: A History. Yale University Press 2011, page 96.

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

  • Berzin, Alexander (10-11 de novembro de 2000). "History of Dzogchen". Study Buddhism. Consultado o 20 de xuño de 2016. 
  • Bischoff, F.A. (1978). Ligeti, Louis, ed. "Padmasambhava est-il un personnage historique?". Csoma de Körös Memorial Symposium (Budapest: Akadémiai Kiadó): 27–33. ISBN 963-05-1568-7. 
  • Boord, Martin (1993). Cult of the Deity Vajrakila. Institute of Buddhist Studies. ISBN 0-9515424-3-5. 
  • Dudjom Rinpoche The Nyingma School of Tibetan Buddhism: Its Fundamentals and History. Translated by Gyurme Dorje and Matthew Kapstein. Boston: Wisdom Publications. 1991, 2002. ISBN 0-86171-199-8
  • Guenther, Herbert V. (1996). The Teachings of Padmasambhava. Leiden: E.J. Brill. ISBN 90-04-10542-5. 
  • Harvey, Peter (1995). An introduction to Buddhism. Teachings, history and practices. Cambridge University Press. 
  • Heine, Steven (2002). Opening a Mountain. Koans of the Zen Masters. Oxford: Oxford University Press. 
  • Jackson, D. (1979) 'The Life and Liberation of Padmasambhava (Padma bKaí thang)' en: The Journal of Asian Studies 39: 123-25
  • Jestis, Phyllis G. (2004) Holy People of the World Santa Barbara: ABC-CLIO. ISBN 1576073556
  • Kinnard, Jacob N. (2010) The Emergence of Buddhism Minneapolis: Fortress Press. ISBN 0800697480
  • Laird, Thomas. (2006). The Story of Tibet: Conversations with the Dalai Lama. Grove Press, Nova York. ISBN 978-0-8021-1827-1
  • Morgan, D. (2010) Essential Buddhism: A Comprehensive Guide to Belief and Practice Santa Barbara: ABC-CLIO. ISBN 0313384525
  • Norbu, Thubten Jigme; Turnbull, Colin (1987). Tibet: Its History, Religion and People. Penguin Books. ISBN 0140213821. 
  • Snelling, John (1987). The Buddhist handbook. A Complete Guide to Buddhist Teaching and Practice. Londres: Century Paperbacks. 
  • Sun, Shuyun (2008). A Year in Tibet: A Voyage of Discovery. Londres: HarperCollins. ISBN 978-0-00-728879-3. 
  • Taranatha The Life of Padmasambhava. Shang Shung Publications, 2005
  • Thondup, Tulku. Hidden Teachings of Tibet: An Explanation of the Terma Tradition of the Nyingma School of Tibetan Buddhism. Londres : Wisdom Publications, 1986.
  • Trungpa, Chögyam (2001). Crazy Wisdom. Boston: Shambhala Publications. ISBN 0-87773-910-2
  • Tsogyal, Yeshe. The Life and Liberation of Padmasambhava. Padma bKa'i Thang. Dous volumes. 1978. ISBN 0-913546-18-6 e ISBN 0-913546-20-8
  • Tsogyal, Yeshe. The Lotus-Born: The Lifestory of Padmasambhava Pema Kunsang, E. (trans.); Binder Schmidt, M. & Hein Schmidt, E. (eds.) 1st edition, Boston: Shambhala Books, 1993. Reprint: Boudhanath: Rangjung Yeshe Publications, 2004. ISBN 962-7341-55-X
  • Wallace, B. Alan (1999), "The Buddhist Tradition of Samatha: Methods for Refining and Examining Consciousness", Journal of Consciousness Studies 6 (2-3): 175-187
  • Zangpo, Ngawang. Guru Rinpoche: His Life and Times. Snow Lion Publications, 2002

Ligazóns externasEditar