Abrir o menú principal

Nuno II Mendes ou Nuno Meendiz, finado no ano 1071, foi un aristócrata galego, sétimo e derradeiro conde de Portucale. Descendía da liñaxe de Vimara Pérez, o primeiro conde de Portucale.

Nuno II Mendes
Coat of Arms of D. Henry of Burgundy, Count of Portugal.png
Nacementovalor descoñecido
 valor descoñecido
Falecemento18 de xaneiro de 1071
 valor descoñecido
CausaMorto en combate
NacionalidadeReino de Galicia
Ocupaciónpolítico
PaiMendo Nunes
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Nuno II Mendes foi fillo do conde Mendo III Nunes, a quen sucedeu arredor de 1050. O vasto territorio que señoreaba —seu título condal era o máis destacado do reino de Galiza— motivou as aspiracións de Nuno fronte ao propio rei de Galiza, García I, e a reclamar a independencia do seu señorío e o título de rei de Portucale (máis tarde Portugal) xa en 1070. O rei galego atopou estas aspiracións como alta traizón. O 18 de xaneiro de 1071 o rei acode co seu exército ao condado para axustizar a Nuno pola súa traizón, saíndolle ao paso as tropas deste e librándose unha contenda civil na coñecida como batalla de Pedroso, xunto do Mosteiro de Tibães. Esta tivo como desenlace final a derrota de Nuno e a súa morte, acabando así as ambicións dos baróns portucalenses que desexaban un distanciamento do rei.

Sábese que Nuno II Mendes posuía bens en Nogueira, Santa Tegra, Dadim, Cerqueda, Gualtar e Barros (Braga), que probabelmente lle foron confiscados por mor da súa derrota. Cando o rei Afonso VI prendeu a García I cedeullos ao seu xenro, Sisnando Davides.

Nuno II Mendes
Nacemento: ? Falecemento: 18 de Xaneiro de 1071


Aristocracia galega
Precedido por
Mendo III Nunes


Conde de Portucale
1050 - 1071
Sucedido  por
Henrique de Borgoña
por feudo outorgado por
Afonso VI
en 1096

Véxase taménEditar