Abrir o menú principal

Negreira

concello da comarca da Barcala

Coordenadas: 42°54′35″N 8°44′9.55″O / 42.90972, -8.7359861

Negreira
Escudo de Negreira
Concellonegreira8.JPG
Casa do Concello.
Situacion Negreira.PNG
Situación
Xentilicio[1]negreirés - nicrariense
Xeografía
ProvinciaProvincia da Coruña
ComarcaComarca da Barcala
Poboación6.877 hab. (2018)
Área115,1 km²
Densidade59,75 hab./km²
Entidades de poboación18 parroquias
Capital do concelloNegreira
Política (2019[2][3])
AlcaldeManuel Ángel Leis Míguez (PSdeG)
ConcelleirosBNG: 0
PPdeG: 6
PSdeG-PSOE: 7
Eleccións municipais en Negreira
Uso do galego[4] (2011)
Galegofalantes73,04%
Na rede
www.concellodenegreira.gal
concello@negreira.com

Negreira é un concello da provincia da Coruña, pertencente á comarca da Barcala.

Segundo o IGE, en 2014 tiña 7.009 habitantes (7.079 no 2012, 7.077 no 2011, 7.029 no 2010).

O seu xentilicio é negreirés ou nicrariense.

Índice

XeografíaEditar

SituaciónEditar

Linda ó norte co concello da Baña e Santa Comba, ó sur con Brión, Noia e Outes, ó leste con Ames e ó oeste con Outes e Mazaricos. Está comunicado con Santiago de Compostela a través da estrada AC-543 (Santiago-Bertamiráns) e a AC-544, que chega á vila de Negreira e segue até Muxía pola Pereira.

A vila de Negreira está situada á beira do río Tambre.

DemografíaEditar

Censo total 2014 7.009 habitantes
Menores de 15 anos 920 (13.12 %)
Entre 15 e 64 anos 4.352 (62.09 %)
Maiores de 65 anos 1.737 (24.78 %)
 

Fonte: Instituto Nacional de Estadística, INE 1857-2011

Evolución da poboación de Negreira   Fontes: INE e IGE.
1900 1930 1950 1981 2004 2009 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018
5.847 6.958 8.440 7.771 6.497 6.941 7.077 7.079 7.091 {{{13}}} {{{14}}}
(Os criterios de rexistro censual variaron entre 1900 e 2004, e os datos do INE e do IGE poden non coincidir.)

HistoriaEditar

No monte Corzán consérvanse megálitos. En Espiñaredo hai un conxunto de mámoas, con 32 pedras cunhas medidas de 32 metros de diámetro e 5 de altura. En Logrosa atopáronse dúas esculturas antropomorfas en posición hierática, con brazos e mans ben definidos, que se conservan nun museo compostelán[Cómpre referencia]. Hai restos de poboados castrexos en Broño, Logrosa, Vilachán e Xallas.

O asentamento de Nicraria Tamara (por estar situada á beira do Tambre) ten a súa orixe na idade antiga, vinculado a unha explotación de minas de prata. No ano 876 o rei Afonso III o Magno concedeu o feudo de Negreira ó bispo compostelán Sisando. No ano 979 houbo unha incursión normanda que arrasou a vila, reconstruída no ano 1113.

Os Reis Católicos declararon a vila Foro Real, o que supón a súa independencia do mando episcopal. Esta concesión foi renovada por Carlos I no ano 1520.

CulturaEditar

PatrimonioEditar

O Pazo do Cotón, situado ó pé do Camiño Real, é unha construción dos séculos XVII-XVIII, se ben está documentado xa desde moito tempo antes. Ten claustro e tripla arcada na porta da capela. Balaustrada barroca, piso superior cunha galería de grandes piares.

EconomíaEditar

Fundamentalmente baseada no sector primario: agricultura e gandería. No concello cultívase principalmente millo, pataca e outros cultivos forraxeiros. Unha importante superficie fértil reservase á herba campía para pasto do gando (maioritariamente vacún). Na gandería explótanse principalmente o gando bovino, e na parte do vacún predominan as frisoas leiteiras. A produción de leite ten certa importancia: as cooperativas da bisbarra fundaron Feiraco, que hoxe é unha das maiores empresas leiteiras de capital galego.

Durante a guerra civil e a segunda guerra mundial houbo unha explotación mineira de tungsteno, se ben actualmente esas minas están pechadas.

Galería de imaxesEditar

Artigo principal: Galería de imaxes de Negreira.

ParroquiasEditar

Lugares de NegreiraEditar

Para unha lista completa de tódolos lugares do concello de Negreira vexa: Lugares de Negreira.

NotasEditar

Véxase taménEditar

Ligazóns externasEditar