Nadia Boulanger

Nadia Boulanger, nada en París o 16 de setembro de 1887- e finada na mesma cidade o 22 de outubro de 1979, foi unha compositora, pianista, organista, directora, intelectual e profesora francesa que formou e ensinou a moitos dos grandes compositores do século XX.

Nadia Boulanger
Nadia Boulanger 1925 colorized.jpg
Nome completoJuliette Nadia Boulanger
Nacemento16 de setembro de 1887
Orixe9.º arrondissement de Paris e París
Falecemento22 de outubro de 1979
 9.º arrondissement de Paris
SoterradaCemiterio de Montmartre
Ocupaciónpianista, organista, directora de orquestra, compositora, musicóloga, pedagoga, profesora de música, teórica da música e profesora universitaria
editar datos en Wikidata ]

BiografíaEditar

Filla do compositor Ernest Boulanger e da súa muller Raissa Myschetsky (1856-1935) e neta da cantante Julie Boulanger, Nadia naceu en París o 16 de setembro de 1887, no seo dunha familia cunha longa tradición musical: a súa avoa Marie -Julie Hallinger estudou violoncello no Conservatorio Real, onde coñeceu a Fréderic Boulanger, que estudou o mesmo instrumento. Ernest Boulanger, o seu fillo, ingresou no Conservatorio aos dezaseis anos, onde estudou piano e composición. Sendo moi nova, Nadia gañou o Gran Premio de Roma, a máxima distinción que un músico podería recibir. Tanto Nadia como a súa irmá Lili creceron baixo a severa mirada materna. Segundo Leonie Rosenstiel, o personaxe eslavo de Raissa Myschetsky impresionou a educación das súas fillas. Ingresou no Conservatorio cedo e pronto mostrou talento como pianista e como organista. Gañou varios concursos de solfexo, órgano, acompañamento ao piano e fuga. Estudou con Gabriel Fauré e con Charles-Marie Widor. Ao principio, ensinou acompañamento de piano e piano elementais. Máis tarde de harmonía, contrapunto, fuga e órgano. Non obstante, nunca impartiu o curso de composición no conservatorio de París.

Como directora foi unha das primeiras en recuperar as obras de Claudio Monteverdi (nos anos 30) e foi a primeira muller que realizou un concerto para a Royal Philharmonic Society de Londres (1937), para a Orquestra Sinfónica de Boston (1938) e para a Orquestra Filharmónica de Nova York (1939).

En 1921 pasou a ser profesora no Conservatorio Americano de Música de Fontainebleau e desde 1950 como directora do conservatorio. Percorreu Estados Unidos, Inglaterra e Europa. Ensinou na escola Juilliard, na escola Yehudi Menuhin, na Longy School, na Royal Academy of Music e durante sete décadas no seu apartamento, onde estudantes e intelectuais se reunían todos os mércores.

Ata a súa morte, aos 92 anos, chamábase "Mademoiselle", morreu solteira, era unha devota católica e estimase que tivo máis de 1 200 estudantes.

Os seus herdeiros foron a súa ex-alumna Cécile Armagnac e a súa axudante persoal, compositora e profesora Annette Dieudonné, que doou parte das súas posesións. O seu apartamento parisiense no 36 rue Ballu (hoxe 1 Place Lili Boulanger) foi doado á Academia de Belas Artes.

TraxectoriaEditar

En 2001, apareceu en Francia unha reedición nun disco compacto, probablemente non oficial, dun disco que contiña o Requiem de Gabriel Fauré e dos madrigais de Claudio Monteverdi, dirixido por Nadia Boulanger. Non hai identificación precisa da data, do coro ou da orquestra, nin do número de serie. Esta gravación permite estimar a calidade do traballo de Nadia Boulanger. En Fauré, aínda que o solista interpreta o número catro (Pie Jesu) do Réquiem con moito portamento e un vibrato esaxerado, o coro, pola súa banda, aparece equilibrado e ben preparado, a pesar dunha corda de tenores un tanto escasa. A calidade das voces é correcta e respéctanse con rigor os matices marcados na puntuación. As cordas do coro son claras e é posible seguir en cada momento sen dificultade. O son é natural, ao límite das voces abertas, sen portamento e sen máis vibrato que o vibrato natural de cada voz.[Cómpre referencia]

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

  • Sadie, Julie Anne e Samuel, Rhian (1995). The Norton/Grove Dictionary of Women Composers. W. W. Norton & Company.