Abrir o menú principal

Manuel Quintín Lame Chantre, nado en El Borbollón, preto de Popayán, o 26 de outubro de 1880, e finado en Ortega, Tolima o 7 de outubro de 1967, foi un indíxena colombiano[1] que intentou conformar unha república independente indíxena a comezos do século XX.

Quintín Lame
Quintin detenido.jpg
Quintín Lame (centro) detido pola policía colombiana, xunto cos seus compañeiros indíxenas, en 1915.
Nacemento26 de outubro de 1880
 El Borbollón, Popayán
Falecemento7 de outubro de 1967 (86 anos)
 Ortega, Tolima
NacionalidadeColombia
Etniapobo nasa
RelixiónIgrexa católica
OcupaciónLíder indíxena
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Fillo dos indíxenas nasa Mariano Lame e Dolores Chantre. Na guerra de 1885, a súa irmá Licenia, muda, foi violada. Na guerra dos mil días, mutilaron ó seu irmán Feliciano. En 1901, uniuse ó exército conservador e marchou a Panamá, onde viu que a loita indíxena era xusta. Cando regresou, casou con Belinda León e comezou un movemento indixenista. En 1910, foi elixido representante e defensor da cabidos indíxenas de Cauca, e a continuación, marchou a Bogotá para estudar as cédulas reais e presentarse ó Congreso.

En 1914, foi o encargado dunha revolta dos indíxenas no Cauca, querendo estendela a Huila, Tolima e Valle del Cauca. Foi acusado de construír unha república dos pobos indíxenas e foi detido o 9 de maio de 1915. Estivo na cadea preto dun ano, illado. Despois continuou arrestado, pero o movemento medrou até chegar a ser unha verdadeira "guerra racial". En 1917, foi encarcerado durante catro anos.

Tamén circularon historias de que tiña supostos poderes sobrenaturais, como o da ubicuidade ou a capacidade de converterse en animal; por este motivo, o alcalde de Ortega (lugar onde estaba preso), lle cortou o cabelo varias veces, porque coidaba que o seu poder estaba alí.

O 23 de agosto de 1921, foi liberado integrouse no movemento en Tolima. En 1924, escribiu o seu libro: El pensamiento del indio que se educó en las selvas colombianas. A súa loita pola terra deu os seus froitos en 1938, cando se decretou a restitución dos resgardos de Ortega e Chaparral, escriturados en 1948.[2]

NotasEditar

  1. Universidad de los Andes. "Proyecto Quintin Lame". Arquivado dende o orixinal o 29 de outubro de 2013. Consultado o 2009. 
  2. Rojas, José María (2000). "Ocupación y recuperación de los territorios indígenas en Colombia" (PDF). Análisis político (Bogotá: Universidad Nacional de Colombia) 41: 71–86. ISSN 0121-4705. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 19 de marzo de 2014. Consultado o 19 de marzo de 2014. 

Véxase taménEditar

Outros artigosEditar

BibliografíaEditar

  • Castrillón Arboleda, Diego 1971. El Indio Quintín Lame. Bogotá: Tercer Mundo.
  • EL TIEMPO 1999 "Cien personajes del Siglo XX en Colombia” Novena Entrega, Lecturas Dominicales 04/04/1999.
  • Fajardo, Luis Alfonso; Juan Carlos Gamboa y Orlando VILLANUEVA 1999. Manuel Quintín Lame y los Guerreros de Juan Tama. Bogotá: Proyecto Cultural Alas de Xué.
  • Lame Chantre, Manuel Quintín 1939 Las luchas del indio que bajó de la montaña al valle de la "civilización". Selección y notas, Gonzalo Castillo Cárdenas. Bogotá, Rosca de Investigación y Acción Social, 1973.
  • Tello, Piedad L. 1983 "Vida y lucha de Manuel Quintín Lame". Tesis de Grado, Departamento de Antropología, Universidad de los Andes, Bogotá, 1983.
  • Quintín Lame, Legítimamente Indígena, Documental