Manuel García Paz

Manuel García Paz, nado en Santiago de Compostela o 26 de maio de 1895 e finado en Pozoblanco (Provincia de Córdoba) en 1990, foi un escritor e latinista e catedrático de instituto galego.

Manuel García Paz
Manuel García Paz 1935.jpg
Nacemento26 de maio de 1895
 Santiago de Compostela
Falecemento1990
 Pozoblanco
NacionalidadeEspaña
Alma máterUniversidade de Santiago de Compostela
Ocupaciónlatinista e catedrático de ensino secundario
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Aínda novo marchou a Vigo onde traballou de aprendiz primeiro en Faro de Vigo e despois na imprenta La Nueva Prensa de Enrique Heraclio Botana. Iniciou a carreira eclesiástica, que abandonou para estudar Filosofía e Letras na Universidade de Santiago de Compostela e en Madrid. Foi profesor de ensino medio en institutos galegos, casteláns e andaluces. Colaborou en Nova Galiza cun artigo sobre Jacinto Santiago.

Dominaba varias linguas (sánscrito, grego, latín, árabe, alemán, inglés, romanés, italiano, francés...).

ObraEditar

Na revista Nós publicou en 1931 a novela O abade Mouriño, cadro rural con intención humorística.[1]

En 1935 publicou a súa obra máis destacada, IV Melodía. Desfíe de ambente galego,[2] novela prologada por Jacinto Santiago e destinada a formar parte dunha tetraloxía, permanecendo, porén, os tres volumes restantes inéditos.[3]

IV melodía é un libro estruturado en tres apartados: "¡A roda, roda! (parvadas)", "A vianesada ou a creación xeórxica (acción épico-folklórica)" e "Casamento de aldeia (cine sonoro)".[4]

NotasEditar

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

Ligazóns externasEditar