Laura Lechuga

microbióloga e investigadora española, experta en biosensores

Laura M. Lechuga Gómez, nada en Sevilla en 1962, é unha microbióloga investigadora e profesora española. É líder do grupo Networking Biomedical Research Center (CIBER) e directora da División de Nanobiosensores e Bioanalítica do Instituto Catalán de Nanociencia e Nanotecnoloxía (ICN2). Foi Directora do Departamento de Sensores e Biosensores do Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC) de España.

Laura Lechuga
Prof. Laura Lechuga.jpg
Nacemento1962
Lugar de nacementoSevilla
NacionalidadeEspaña
Alma máterUniversidade de Cádiz
OcupaciónCSIC Reseach Professor, profesora universitaria, divulgadora científica, escritora de ciencia e Patente
PremiosSelección Española da Ciencia e membro da Optical Society
Na rede
Dialnet: 4024645
editar datos en Wikidata ]

É autora de máis de 200 publicacións científicas e de 8 familias de patentes, das que sete foron transferidas á industria a través das empresas spin-off SENSIA, S.L. e BIOD, S.L. Participou en case 60 proxectos de investigación, maioritariamente internacionais, e é unha activa divulgadora científica.

Durante a pandemia de enfermidade por coronavirus 2019-2020, Lechuga desenvolveu un biosensor óptico simple, de baixo custo e rápido para detectar o COVID-19.

TraxectoriaEditar

Laura Lechuga interesouse na bioloxía molecular cando estaba na escola secundaria.[1] Finalmente estudou a Licenciatura de Química na Universidade de Cádiz, onde se inspirou para seguir a súa carreira pola vía da investigación.

Lechuga completou a súa investigación doutoral na Universidade Complutense de Madrid. A súa tese doutoral foi III-V semiconductor Schottky diodes for gas sensing and biosensing. Pasou os dous anos posteriores ao doutoramento na Universidade de Twente (Países Baixos) e despois, cando regresou a España en 1995, incorporouse ao Centro Nacional de Microelectrónica do CSIC en Madrid, nomeada para o Instituto de Nanotecnoloxía MESA+.[2]

Investigación e carreira profesionalEditar

Desde 1995, traballou no Centro Nacional de Microelectrónica do CSIC en Madrid. En 2002 foi nomeada xefa do Departamento de Sensores e Biosensores do Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC).[3][4]

En 2008 uniuse á facultade do Instituto Catalán de Nanociencia e Nanotecnoloxía (ICN2) e é líder do grupo Networking Biomedical Research Center (CIBER).[1] En 2012 foi nomeada profesora adxunta na Universidade de Tromsø (Noruega), tamén coñecida como Universidade do Ártico, e en 2013 profesora visitante distinguida na Facultade de Enxeñaría Eléctrica e Ciencias da Computación da Universidade Estatal de Campinas (Brasil).[5]

Lechuga desenvolve biosensores baseados en silicio que poden ser integrados nunha plataforma "lab-on-a-chip".[6] Desenvolveu diferentes tipos de sensores, incluíndo: biosensores fotónicos, interferómetros Mach-Zehnder, sensores opto-nano-mecánicos e sensores magnetoplasmónicos.[5][7] Busca aplicar estes sensores en contornas clínicas, para o diagnóstico de cancro e outras enfermidades, así como para a vixilancia do medio ambiente.[8][9][10][11] En 2018 presentou un dispositivo de punto de atención baseado na interferometría para a cuantificación rápida e sensible de Escherichia coli.[12] O dispositivo contiña micromatrices impresas en substratos nanoplasmónicos de alto rendemento, e mesmo podía ser utilizado por persoal non experto.[13]

Durante a pandemia de coronavirus 2019-20, Lechuga desenvolveu un sistema de probas COVID-19 simple, de baixo custo e rápido.[14][14] A súa proposta xurdiu dun plan de subvencións rápidas que a Comisión Europea estableceu a finais de xaneiro de 2020 nun esforzo por facer fronte á pandemia emerxente.[15] Lechuga desenvolveu a idea en dez días, aproveitando a súa experiencia na construción de biosensores ópticos.[12] A proba baséase nun sensor óptico a nanoescala e inclúe unha proteína receptora (anticorpo) que é capaz de detectar o coronavirus.[16] O sensor en si mesmo consiste nun interferómetro de guía de ondas.[17] Utiliza unha mostra de saliva ou esputo para detectar a presenza do SARS-CoV-2.[18] Se a saliva contén SARS-CoV-2, unirase aos anticorpos e, á súa vez, cambiará a transmisión dun raio de luz que pasa a través do sensor óptico.[19] Unha vez analizada a luz, o resultado transmitirase a un teléfono intelixente ou a unha tableta, nun proceso que dura menos de 30 minutos. Probas de ADN complementarias identificarán o ARN viral sen necesidade de usar unha reacción en cadea da polimerase (PCR).

É unha divulgadora científica moi activa.[2]

RecoñecementosEditar

  • 2014 Elixida membro da Sociedade Óptica Estadounidense.[1]
  • 2016 Premio de Física, Innovación e Tecnoloxía, outorgado pola Real Sociedade Española de Física (RSEF) e o BBVA.[20][21]
  • 2017 Incluída en AcademiaNet, o portal das mulleres académicas excelentes.[22]
  • 2020 Premio Jume I en Nuevas Tecnologías.[23]
  • 2020 Premio Ada Byron a la Mujer Tecnóloga.[24]
  • 2020 Premio Nacional de investigación "Juan de la Cierva", na área de Transferencia de Tecnoloxía.[25]

NotasEditar

  1. 1,0 1,1 1,2 "OSA: Laura Lechuga". Consultado o 2020-04-01. 
  2. 2,0 2,1 "Laura Lechuga Gómez" (en castelán). Consultado o 2020-04-05. 
  3. "ORC Seminar Series "PHOTONIC NANOBIOSENSORS FOR LAB-ON-A-CHIP APPLICATIONS" | Optoelectronics Research Centre | University of Southampton". Consultado o 2020-04-01. 
  4. "L.M. Lechuga". Arquivado dende o orixinal o 01 de xuño de 2020. Consultado o 2020-04-01. 
  5. 5,0 5,1 "Laura Lechuga". Consultado o 2020-04-01. 
  6. "Laura M. Lechuga - ICN2" (en inglés). Consultado o 2020-04-01. 
  7. Lopez, Gerardo A.; Estevez; Soler; Lechuga. "Recent advances in nanoplasmonic biosensors: applications and lab-on-a-chip integration" 6 (1). ISSN 2192-8614. doi:10.1515/nanoph-2016-0101. 
  8. "Photonic nanobiosensors early diagnostics, Laura M. Lechuga" (en inglés). 2016-11-14. Consultado o 2020-04-01. 
  9. "Editor’s Pick: Simple, Low-Cost, and Timely Optical Biosensors for the Detection of Epigenetic Biomarkers: The Future of Cancer Diagnosis" (en inglés). 2017-11-24. Consultado o 2020-04-01. 
  10. "Professor Laura Lechuga: New Analyst Associate Editor – Analyst Blog" (en inglés). Consultado o 2020-04-01. 
  11. Chocarro-Ruiz, Blanca; Fernández-Gavela; Herranz; Lechuga. "Nanophotonic label-free biosensors for environmental monitoring". Energy biotechnology • Environmental biotechnology 45. ISSN 0958-1669. doi:10.1016/j.copbio.2017.03.016. 
  12. 12,0 12,1 ZonaIT. "An interferometric point-of-care device for fast and sensitive bacteria quantification - Biotech Spain" (en inglés). Consultado o 2020-04-01. 
  13. Dey, Priyanka; Fabri-Faja; Calvo-Lozano; Terborg; Belushkin; Yesilkoy; Fàbrega; Ruiz-Rodriguez; Ferrer. "Label-free Bacteria Quantification in Blood Plasma by a Bioprinted Microarray Based Interferometric Point-of-Care Device" 4 (1). doi:10.1021/acssensors.8b00789. 
  14. 14,0 14,1 Kliver. "ICN2 leads a European project to diagnose the COVID-19 disease in 30 minutes" (en inglés). Consultado o 2020-04-01. 
  15. "Laura Lechuga coordina uno de los proyectos europeos para estudiar el coronavirus". Consultado o 2020-04-01. 
  16. "El proyecto europeo CoNVat, liderado desde España, diseñará un sistema de diagnóstico para el Covid-19" (en castelán). 2020-04-01. Consultado o 2020-04-01. 
  17. "Coronavirus: CoNVaT diseñará un sistema de diagnóstico" (en castelán). Consultado o 2020-04-01. 
  18. Press (2020-03-12). "Laura Lechuga, la científica que creará detectores inmediatos del Covid-19: "Trabajamos a contrarreloj"". Consultado o 2020-04-01. 
  19. "Laura Lechuga talks about CONVAT, the project for a faster and cheaper diagnose of COVID-19 | Nanbiosis" (en inglés). Consultado o 2020-04-01. 
  20. "Prof. Laura Lechuga receives the Physics, Innovation and Technology RSEF-FBBVA Award - ICN2". Consultado o 2020-04-01. 
  21. "Laura M. Lechuga, galardonada en los Premios de la Física de la RSEF-Fundación BBVA". Consultado o 2020-04-01. 
  22. "Prof. Laura Lechuga - AcademiaNet" (en inglés). Consultado o 2020-04-01. 
  23. "Laura Lechuga, premio Jaume I:". La Vanguardia (en castelán). 2020-10-20. Consultado o 2020-10-24. 
  24. "Premio Ada Byron". ingenieria.deusto.es (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 17 de marzo de 2018. Consultado o 2020-10-24. 
  25. "El Ministerio de Ciencia e Innovación otorga las diez modalidades de los Premios Nacionales de Investigación - Ministerio de Ciencia e Innovación (es)". www.ciencia.gob.es. Arquivado dende o orixinal o 14 de novembro de 2020. Consultado o 2020-11-14. 

Véxase taménEditar

Ligazóns externasEditar