Abrir o menú principal

Itálica (cidade)

O Anfiteatro

A cidade de Itálica (Colonia Aelia Augusta Italicensium) atópase na actual localidade de Santiponce, na provincia de Sevilla.

HistoriaEditar

Fundada no ano 206 a.c. polo Xeral Publio Cornelio Escipión co obxecto de asentar nela aos soldados feridos que participaran na batalla de Ilipa(contra os cartaxineses) e servir de posto militar avanzado nun lugar de alto valor estratéxico. Nela naceu Marco Ulpio Traxano (53 - 117 d.C.), primeiro emperador oriundo dunha provincia romana, e probablemente tamén o seu sucesor Publio Elio Hadriano (76 - 138 d.C.). Este foi educado en Itálica, a cal honrou coa construción dun novo barrio (nova urbs), que se distingue da vetus urbs, núcleo fundado por Escipión. Na actualidade esta última atópase baixo o centro urbano de Santiponce. A nova urbs de Hadriano foi obxecto de numerosas escavacións arqueolóxicas, dende a primeira delas levada a cabo por Francisco de Bruna entre 1781 e 1788.

No Cerro de la Cabeza, a uns 500 metros o norte do anfiteatro documentouse nos anos oitenta a existencia dun asentamento prerromano cunha longa secuencia de ocupación abarcando dende o bronce final (sec. VIII a.C.) ata a época turdetana (sec. IV a.C.).

A cidade de Itálica era un importante centro político e relixioso, e obtivo maior importancia durante a época imperial que durante a republicana.

Itálica tiña unha privilexiada localización: sucaba a cidade a Vía da Prata e o Guadalquivir (era un dos portos fluviais máis importantes da Hispania romana) tiña a súa ribeira moi preto da cidade.

Os monumentos máis importantes de Itálica son:

  • O teatro, anterior ó gran desenvolvemento da cidade, da época de Augusto. O teatro débese á familia Traiani, do seno da cal nacería Traxano. Esta familia contribuía ó traballo de monumentalización de Itálica desde antes do seu gran crecemento.
  • O anfiteatro era un dos maiores do Imperio Romano, pois nel collían ata 25.000 espectadores. Era, ademais, un anfiteatro moi sofisticado en canto a infraestrutura e técnica.
  • As termas, coñecidas coma os baños da Reina Mora, foron creadas durante a época de Hadriano. Ocupaban catro insulae (mazás) da cidade, sendo así unha das maiores termas da Hispania romana.
  • O Traianeum, recinto cultual no centro da cidade dedicado ó emperador Traxano, naquel entón divinizado. Contaba gran templo de mármore branco e rodeado por unha praza porticada con exedras.

Na actualidade configura un Conxunto Arqueolóxico visitable que impresiona pese a ser despoxado de gran parte dos seus tesouros conservados no Museo Arqueolóxico de Sevilla e en distintos puntos da cidade sevillana, destacando os seus fermosos e completísimos mosaicos.