Abrir o menú principal
Henry Taylor
Carreira na Fórmula 1
Nacionalidade Reino Unido Reino Unido
Anos en activo 3 (1959-1961)
Escudería(s) Cooper non oficial, Lotus
Grandes Premios disputados 11 (8 saídas)
Campionatos
Vitorias
Podios
Pole positions
Voltas rápidas
Primeiro GP Grn Premio do Reino Unido de 1959
Derradeiro GP Gran Premio de Italia de 1961


Henry Taylor nado o 16 de decembro de 1932 e finado o 24 de outubro de 2013[1] foi un británico, piloto de carreiras de Inglaterra.

Andaina nas carreirasEditar

Nado en Shefford, Bedfordshire, Taylor comezou a súa andaina no motociclismo en East London antes de cambiar a un Cooper de 500cc de Fórmula 3 en 1954, rapidamente demostrou o seu talento. Gañou dous campionatos da Fórmula 3 en 1955, e repetiu o logro en 1956, logrando 15 vitorias.[2] Ademais pilotou en carreiras de coches deportivos, gañando nun Jaguar D-Type. Continuou gañando carreiras de Fórmula 2 en 1958, logrou varias boas colocacións no Reino Unido e en Francia, pronto mereceu competir en Grandes Premios.

Participou en 11 Grandes Premios do Campionato do Mundo de Fórmula Un, anotando tres puntos de campionato, o seu mellor resultado foi no Gran Premio de Francia de 1960, un cuarto lugar no seu Cooper T51. Este ano tamén pilotou para o equipo de Fórmula Junior de Ken Tyrrell, gañando dúas veces.[2] Atopou menos éxito nos Grandes Premios do Campionato Mundial da seguinte tempada, pero terminou segundo en dúas ocasións nas carreiras nacionais de Fórmula 1, entre outros grandes resultados. Pouco despois dun grave accidente no Gran Premio do Reino Unido de 1961, Taylor afastouse das carreiras de monoprazas e paouse aos rallies,[3] Participando no Rally de Monte Carlo.

Durante as seguintes catro tempadas, Taylor correu nos rallies nun Ford Anglia, pilotou un Ford Cortina na súa debut nos rallies,[4] e tamén fixo unha exitosa campaña cun Lotus Cortina, co que tamén competiu no European Touring Car Championship (Campionato Europeo de Turismos) en 1964. Logrou unha serie de seis primeiras posición nos rallies cos tres coches, e logrou dous segundos lugares nas carreiras de ETCC.

Logo de retirarse do rallies en 1965, converteuse no Director de Competición de Ford. Tamén conduciu para o equipo olímpico británico de bobsleigh.

MorteEditar

Taylor morreu o 24 de outubro de 2013 en Vallauris, Francia logo dunha longa batalla coa enfermidade.[1]

Resultados Completos na Fórmula UnEditar

(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.

Ano Equipo Chasis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Pos. Puntos
1959 RHH Parnell Cooper T51 F2 Climax 4 en liña MON 500 NED FRA GBR
11
ALE POR ITA USA NC 0
1960 Yeoman Credit Racing Team Cooper T51 Climax 4 en liña ARX MON 500 NED
7
BEL FRA
4
GBR
8
POR
NTS
ITA USA
14
22º 3
1961 UDT Laystall Racing Team Lotus 18 Climax 4 en liña MON
NSC
NED NC 0
Lotus 18/21 Climax 4 en liña BEL
NPP
FRA
10
GBR
Ret
ALE ITA
11
USA

NotasEditar

  1. 1,0 1,1 "Henry Taylor". oldracingcars.com. Consultado o 25 de outubro der 2013. 
  2. 2,0 2,1 Peter Scherer, "50 Years of British Grand Prix Drivers", tfm, 1999, pp.88–89.
  3. "Notice of Death - Henry Taylor". British Racing Drivers Club. 30 October 2013. Consultado o 5 de febreiro de 2014. 
  4. Steve Small, "The Grand Prix Who's Who", Guinness, 1996, p.421.

Véxase taménEditar

Ligazóns externasEditar