Henri Poincaré

matemático, científico teórico e filósofo da ciencia francés

Jules Henri Poincaré, xeralmente coñecido como Henri Poincaré, nado en Nancy o 29 de abril de 1854 e finado en París o 17 de xullo de 1912, foi un prestixioso matemático, científico teórico e filósofo da ciencia francés. Poincaré é descrito a miúdo como o derradeiro «universalista» (logo de Gauss) capaz de entender e contribuír en todos os eidos da disciplina matemática. En 1894 descubriu o grupo fundamental dun espazo topolóxico.

Infotaula de personaHenri Poincaré

Henri Poincaré en 1887.
Biografía
Nacemento(fr) Jules Henri Poincaré Editar o valor em Wikidata
29 de abril de 1854
Nancy (Francia) Editar o valor em Wikidata
Morte17 de xullo de 1912 (58 anos)
París
Causa da morteembolia Editar o valor em Wikidata
Lugar de sepulturaCemiterio de Montparnasse, Div. 16 48°50′13″N 2°19′32″L / 48.836837, 2.325625 Editar o valor em Wikidata
15º Cadeira 24 da Academia Francesa (pt) Traducir
5 de marzo de 1908 – 17 de xullo de 1912
← Sully PrudhommeAlfred Capus →
208º Presidente Academia francesa das ciencias
1 de xaneiro de 1906 – 31 de decembro de 1906
← Louis Joseph Troost (pt) TraducirAuguste Chauveau →
Presidente Société Mathématique de France (pt) Traducir
1900 – 1900
← Émile Guyou (pt) TraducirMaurice d'Ocagne (pt) Traducir →
Presidente Société Mathématique de France (pt) Traducir
1886 – 1886
← Pau Émile Appell (pt) TraducirGeorges-François Fouret (en) Traducir → Editar o valor em Wikidata
Datos persoais
ResidenciaFrancia Editar o valor em Wikidata
País de nacionalidadeFrancia Editar o valor em Wikidata
RelixiónAteísmo Editar o valor em Wikidata
EducaciónLycée Nancy, École Polytechnique, École des Mines
Tese académicaQ53337653 Traducir Editar o valor em Wikidata (1879 Editar o valor em Wikidata)
Director de teseCharles Hermite Editar o valor em Wikidata
Coñecido porConxectura de Poincaré
Actividade
Campo de traballoFísico, matemático
Ocupaciónmatemático , filósofo da ciencia , topólogo , profesor universitario , escritor , enxeñeiro , astrónomo , físico , filósofo , polímata Editar o valor em Wikidata
EmpregadorUniversidade de París
Escola Politécnica (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata
Membro de
ProfesoresCharles Hermite Editar o valor em Wikidata
AlumnosDimitrie Pompeiu (pt) Traducir e Louis Bachelier Editar o valor em Wikidata
LinguaLingua francesa Editar o valor em Wikidata
Carreira militar
ConflitoGuerra franco-prusiana Editar o valor em Wikidata
Participou en
19111st Solvay Conference on Physics (en) Traducir Editar o valor em Wikidata
Obra
DoutorandoLouis Bachelier
Dimitrie Pompeiu
Mihailo Petrović
Arquivos en
Familia
CónxuxeJeanne-Louise Poulain d'Andecy
FillosJeanne Poincaré (en) Traducir, Léon Poincaré (en) Traducir Editar o valor em Wikidata
PaiÉmile-Léon Poincaré (en) Traducir Editar o valor em Wikidata
IrmánsAline Boutroux (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata
ParentesNicolas Poincaré (pt) Traducir (bisneto)
Raymond Poincaré (male pure masculine first cousin (en) Traducir)
Lucien Poincaré (pt) Traducir (male pure masculine first cousin (en) Traducir) Editar o valor em Wikidata
Premios
Medalla de ouro RAS (1900), Medalla Sylvester (1901), Medalla Matteucci (1905), Medalla Bruce (1911)
Sinatura
Editar o valor em Wikidata

Discogs: 2948391 WikiTree: Poincaré-7 Editar o valor em Wikidata
Nota

Sintaura:

Traxectoria editar

No campo da mecánica elaborou diversos traballos sobre as teorías da luz e as ondas electromagnéticas, e desenvolveu, xunto Albert Einstein e H. Lorentz, a Teoría da Relatividade restrinxida (tamén coñecida como Relatividade especial). A conxectura de Poincaré é unha das conxecturas (recentemente demostrada para a esfera tridimensional no espazo de catro dimensións polo matemático ruso Grigory Perelman) máis desafiantes da topoloxía alxébrica, sendo o primeiro en considerares a posibilidade do caos nun sistema determinista, no seu traballo sobre órbitas planetarias. Este traballo tivo pouco interese ata que comezou o estudo moderno da dinámica caótica en 1963.

En 1889 foi premiado polos seus traballos sobre o problema dos tres corpos, básico no ámbito da astronomía. Algúns dos seus traballos máis importantes inclúen os tres volumes de Os novos métodos da mecánica celeste (Les méthodes nouvelles de la mécanique céleste), publicados entre 1892 e 1899, e Leccións de mecánica celeste (Leçons de mécanique céleste, 1905). Tamén escribiu numerosas obras de epistemoloxía, propedéutica, metodoloxía e divulgación científica que acadaron unha gran popularidade, como Ciencia e hipótese (1901), Ciencia e método (1908) e O valor da ciencia (1904).