Abrir o menú principal

O hasidismo[1] (en hebreo: חסידות, que quere dicir "piadoso", da palabra de raíz hebrea chesed חסד co significado "da bondade") é movemento xudeu relixioso haredi que xorde na Europa Oriental (Belarús e Ucraína) no século XVIII.

O rabino Israel Ben Eliezer, tamén coñecido como o Ba'al Shem Tov, foi quen fundou o hasidismo. O credo relixioso provén dun tempo de persecución dos xudeus, cando os xudeus de Europa incursionan dentro do estudo do Talmud; moitos encontraron que a maior parte das expresións da vida xudaica se volveran "moi académicas" e tiñan a súa énfase sobre a espiritualidade ou mesmo a alegría. O rabino fundador intentou mellorar esta situación. Coas súas etapas no inicio, o hasidismo encontrou oposición en varios líderes xudeus contemporáneos, máis notablemente do Vilna Gaon de Lituania, unidos como o mitnagdim (en galego: opositores).

O Rabino Israel Ben Eliezer (1700-1760) foi o fundador do hasidismo.

Índice

NotasEditar

  1. Definición de hasidismo no Dicionario de Galego.

Véxase taménEditar

Outros artigosEditar

Ligazóns externasEditar


 
 Este artigo sobre relixión é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.
 Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.